Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

വേണ്ടേ മോളെ. അതിനാണ് സുഖമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്."
തന്റെ അരക്കെട്ട് അവളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് ഭരത് പറഞ്ഞത്.
വായിൽ വന്ന കള്ളം കൊണ്ട് അയാളെ പറ്റിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അനസൂയക്ക് സ്വയം സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും താൻ വേറെ ആരുടെയോ കൂടെയാണ് എന്ന ഒരു തോന്നൽ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എങ്ങോട്ടാണ് ഇതെല്ലാം തന്നെ നയിക്കുന്നത്? അനസൂയക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഭരത് എപ്പോഴോ ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവളിലേക്ക് തൻറെ ബീജങ്ങൾ നിറച്ചു. അതൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. തളർന്ന പോലെ അവൾ കിടന്നു. പിന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

അടുത്തദിവസം രാത്രിയാണ് ഫാരിസിന്റെ ഫോൺ വന്നത്.
"എന്താ മോളെ, ഹൈദരാലി ശല്യം ചെയ്യാൻ വന്നിരുന്നാേ പിന്നെ?"
"ഇല്ല."
അനസൂയ പറഞ്ഞു. അനിതയുടെ വീട്ടിൽ ഹൈദരാലിക്കയെ കണ്ടത് അവൾ ഓർത്തു. തനിക്ക് പകരം തൻ്റെ കൂട്ടുകാരിയെയാണ് അയാൾ...
"ഇനി അയാൾ വരില്ല തന്നെ കാണാൻ. അനസൂയക്ക് ഇനി ധൈര്യമായിട്ട് ഇരിക്കാം."
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
"താങ്ക്യൂ ഫാരിസ്."
"നന്ദി മാത്രമേ ഉള്ളുവോ?"
"പിന്നെന്താ വേണ്ടത്?"
"നമുക്കൊന്നു കൂടി കാണണ്ടേ? എന്തെങ്കിലും ഒരു മാർഗ്ഗം കണ്ടുപിടിക്കെടോ."
അയാൾ എന്താണ് പറഞ്ഞുവരുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എന്തു മറുപടി പറയണമെന്ന് അവൾ സംശയിച്ചു നിന്നു.
"ഭരത് എന്ത് ചെയ്യുന്നു?"
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
ഭരത് ഹാളിലിരുന്ന് എന്തോ ഡോക്യുമെന്റുകൾ പരിശോധിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടിരുന്നു. സ്ഥലത്തിന്റെ ആധാരമോ മറ്റോ ആണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.
"ഇവിടെ ഉണ്ട്; എന്താേ ജോലിയിലാണ്."
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
"ഇന്ന് മദ്യപാനം ഒന്നുമില്ലേ?"
"ഇല്ല; എന്തേ ചോദിച്ചത്?"
"അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇന്നെന്റെ ദിവസമല്ല."
ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ്