Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ഫാരിസ് പറഞ്ഞത്.

ഫോൺ വിളി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനസൂയ അയാൾ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു.
ഭരതേട്ടൻ മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നെങ്കിലോ?
അയാൾ ഇന്നും വരുമായിരുന്നാേ?
വന്നിട്ട് ഭരതേട്ടന്റെ കൂടെ മദ്യപിക്കുമോ അതോ അടുക്കളയ്ക്ക് പുറകിലേക്ക് തന്നെ വിളിച്ചിറക്കുമോ?
ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.
അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്ത് ഇരുട്ടിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി അയാളുടെ കൂടെ...
തൊണ്ടയിൽ എന്തോ വന്ന് തട്ടുന്നത് പോലെ അനസൂയക്ക് തോന്നി. അവൾ അറിയാതെ വാ തുറന്നു പിടിച്ചു. തന്നെ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തുരുത്തി അയാൾ വീണ്ടും തൻറെ വായിലേക്ക്...
ശ്ശേ! താൻ എന്തൊക്കെയാണ് ആലോചിക്കുന്നത്!
അനസൂയ സ്വയം ശാസിച്ചു. ജാള്യതയോടെ ചിരിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ അനസൂയ തന്റെ ഭർത്താവിനോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. പതിയെ കൈകൾ ചുറ്റി അയാളിലേക്ക് അമർന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്തിനാേ വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഭരത് എന്തോ കടുത്ത ആലോചനയിലായിരുന്നു.
"ഒന്നങ്ങ് മാറി കിടക്ക് അനസൂയേ. നാളെ എനിക്ക് നേരത്തെ പോകാനുള്ളതാണ്. വക്കീലിനെ കാണണം. ഷർട്ട് നേരത്തെ ഇസ്തിരി ഇട്ടു വെച്ചോണം; ഇനി പറഞ്ഞില്ലെന്ന് വേണ്ട."
അവളുടെ കൈകൾ എടുത്തുമാറ്റിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.
ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ആളിക്കത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്ന തീ അണഞ്ഞു പോകുന്നത് അനസൂയ അറിഞ്ഞു. നിരാശയോടെ അവൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

കുറെ വൈകിയാണ് അനസൂയ അന്ന് ഉറങ്ങിയത്. പക്ഷേ അധികം ഉറങ്ങാന്‍ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തോ സ്വപ്നം കണ്ട് അവൾ ഉണർന്നു പോയി.
പേടിസ്വപ്നം അല്ല. പക്ഷേ അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്തായിരുന്നു താൻ കണ്ട സ്വപ്നം എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ആരോ തൊട്ടതു