Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അടങ്ങാത്ത കിതപ്പിനിടയിലും അവൾ ചോദിച്ചു.
ഫാരിസ് ചിരിച്ചു. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് അനസൂയ കണ്ടു.
"കുറച്ചുമുമ്പ് അവിടെ കിടന്ന് സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞത് ആരാ?"
"ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ."
"എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടാണോ? നിൻറെ കെട്ടിയോൻ തരുന്നതിന്റെ നാല് ഇരട്ടി സുഖം ഞാൻ തന്നില്ലേടി പെണ്ണേ? ഇനിയും തരാം ഇനി വരുമ്പോൾ. ഇപ്പോൾ പോട്ടെ ഞാൻ..."
അനസൂയ ഞെട്ടി വിറച്ചു പോയി.
ചതിയാണ്. വഞ്ചനയാണ്. കുഴപ്പമില്ല കുഴപ്പമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ. അനസൂയയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
"തനിക്ക് എന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ വേണമെടി. അപ്പോഴേ നിന്റെ കഴപ്പ് മുഴുവൻ തീരൂ. എനിക്കും വേണം തന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ. നമുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാടി. ആരും ഒന്നും അറിയില്ല."
എന്തു പറയണമെന്ന് അനസൂയ മറന്നുപോയി.
അവളുടെ താടിയിൽ നുള്ളി കവിളത്ത് ഒരു തട്ടും തട്ടി ഫാരിസ് പോയി.

അയാൾ പോയ ശേഷം അനസൂയ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് കുറച്ചു നേരം കൂടി കരഞ്ഞു. പിന്നെ മുഖം കഴുകി ബെഡ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
ബാത്റൂമിൽ ചെന്ന് തന്റെ യോനി കഴുകി. ഫാരിസിന്റെ ശുക്ലവും തൻ്റെ യോനീസ്രവവും അതിൽനിന്ന് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
തന്റെ ചാരിത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്.
പക്ഷേ അധികം വേദനയൊന്നും തോന്നിയില്ല. യോനിയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു വിറയൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. അതൊരു സുഖത്തിന്റെ ആണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾക്ക് ലജ്ജ തോന്നി. എന്നാലും അവൻ എന്നെ...
എത്ര നേരമാണ്...
ഭരത് രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന അത്രയും സമയം ആണ് ഫാരിസ് ഒരൊറ്റ തവണ കൊണ്ട് ചെയ്തത്. കുറച്ച് സെക്കൻഡ്