Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

കൂടി നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ താൻ ഉറക്കെ അലറി പോയേനെ. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ അതിലേറെ വലിയ നാണക്കേടില്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

ഭരതിന്റെകൂടെ കിടക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ആദ്യം പേടി തോന്നി. പക്ഷേ അയാൾ ഗാഢനിദ്രയിൽ ആണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവളുടെ പേടി പതിയെ പതിയെ ഇല്ലാതായി. വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സ് തന്റെ അടുക്കളയുടെ പുറകുവശത്തേക്ക് പോയി. ആ മേശമേൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് കിടന്ന നിമിഷങ്ങൾഅവൾ ഓർത്തു. ഫാരിസിന്റെ മുഴുത്ത സാധനം തന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് നിർത്താതെ കയറിയപ്പോൾ ഉള്ള വികാരത്തെ അവൾ ഓർത്തു.
സുഖമായിരുന്നില്ലേ അത്?
താനത് ആസ്വദിച്ചില്ലേ?
"കുറച്ചുമുമ്പ് അവിടെ കിടന്ന് സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞത് ആരാ?" ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തു. സത്യമല്ലേ അയാൾ പറഞ്ഞത്? സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞില്ലേ താൻ?
എത്ര സിമ്പിൾ ആയിട്ടാണ് തന്നെ അവൻ തന്റേതാക്കി മാറ്റിയത്?
ആദ്യം തൻറെ യോനിയെ നക്കി തുടച്ചു .
പനനൊങ്കിൻറെ രുചിയാണത്രേ!
അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
തന്റെ ഭർത്താവിന് പോലും അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം ആണ് ഇന്ന് ഫാരിസ് തനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത് എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് അല്പം ഗർവ് തോന്നി.
ആലോചനയിൽ മുഴുകി വൈകിയാണെങ്കിലും എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.

രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ ആണ് അവൾക്ക് ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ - അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ - ഓർമ്മ വന്നത്.
"തനിക്ക് എന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ വേണമെടി. അപ്പോഴേ നിന്റെ കഴപ്പ് മുഴുവൻ തീരൂ. എനിക്കും വേണം തന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ. നമുക്ക് അടിച്ചുപൊളിക്കാടി. ആരും ഒന്നും അറിയില്ല."
എന്താണ് അവൻ്റെ ഉദ്ദേശം?
ഹൈദരാലിക്കാ അനിതയെ ചെയ്തപോലെ, തന്നെ ഒരു കളിപ്പാവയെപ്പോലെ സൂക്ഷിക്കാൻ ആണോ അയാളുടെ പുറപ്പാട്?