Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ഒരു തീരുമാനമാകാതെ ഇവിടുന്ന് എങ്ങോട്ടും പോകാൻ പറ്റില്ല എന്ന് അനസൂയക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

വൈകുന്നേരം ഭരത് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ അവൾ മിണ്ടാൻ പോയില്ല. അയാളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ തോന്നിയില്ല.
"എന്നോട് ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ച് നിൽക്കേണ്ട."
ഊണ് കഴിക്കുമ്പോൾ ഭരത് പറഞ്ഞു.
"മനുഷ്യന് ദേഷ്യം വന്നാൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാകും. ഇവിടെ ഓരോരോ പ്രശ്നങ്ങളിലൂടെയാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല 40 ലക്ഷം രൂപയാണ് കേസു കാരണം നഷ്ടമായിട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിനിടയിൽ നിൻറെ ഇമ്മാതിരി കോപ്പ് പരിപാടിയൊക്കെ കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ദേഷ്യം വരും. എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുന്നത്?"

ദേഹത്ത് കൈ വച്ചതിന് ക്ഷമാപണം ഇല്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അത് ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അനസൂയ വീണ്ടും തകർന്നു.
വൈകിട്ട് വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ അയാൾ സോറി പറയുമെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യാശ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല എന്നുള്ള ഒരു പ്രോമിസ് എങ്കിലും.
പക്ഷേ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.

അടുത്ത ദിവസം അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കുറേ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അനസൂയക്ക് തോന്നി തെറ്റ് തന്റെ ഭാഗത്ത് തന്നെയായിരുന്നു എന്ന്. മുമ്പെന്നോ വാങ്ങിയ ഒരു പറമ്പിന്റെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് രേഖകൾ വച്ചു ഒരാൾ കേസ് കൊടുത്തത് കാരണം അത് കച്ചവടം നടക്കാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. അതുകാരണം ഭരതേട്ടന് ഈയിടെയായി വലിയ ടെൻഷൻ ഉണ്ട്. കുറെയായി കോടതിയിൽ കയറിയിറങ്ങുന്നു. അതിനിടയിലാണ് തൻറെ ഒരു മറവി.
തുണി ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് സമ്പാദിച്ച പണം മുഴുവൻ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്ത ഒരു പ്ലോട്ട് ആണ്. അതാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു കേസ് കാരണം കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്.
അനസൂയ സ്വയം പഴിചാരി വീണ്ടും കുറെ കരഞ്ഞു.
അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യാൻ.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അനിതയെ വിളിച്ച് അവൾ ഉണ്ടായതെല്ലാം പറഞ്ഞു.
"എൻറെ ഏട്ടനും നല്ല ദേഷ്യക്കാരനാണ്. ഈ പൈസ കൊണ്ടുപോയി കളഞ്ഞത് അറിഞ്ഞാൽ പുള്ളിയും എന്നെ എടുത്തിട്ട് ചവിട്ടേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ പുള്ളി ഗൾഫിലായത് കൊണ്ട് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു."
അനിത പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അനസൂയ അതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചത്.
മൂന്നു ലക്ഷം രൂപ സ്റ്റാർട്ടപ്പ് എന്ന പേരിൽ കളഞ്ഞു കുളിച്ച കാര്യം കേട്ടാൽ പിന്നെ ഭരതേട്ടൻ തന്നെ ചവിട്ടി