Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

പാതിയിൽ വച്ച് നിർത്തി.
"പിന്നെ എന്താ?"
അനസൂയ ആരാഞ്ഞു.
അനിത അവളെ നോക്കി. "ഞാൻ വിചാരിച്ചെടി, ഒന്നുമില്ലേലും അയാൾക്ക് പത്തറുപത് വയസ്സ് ഇല്ലേ. എന്ത് ചെയ്താലും കുറച്ചുനേരം കൊണ്ട് എല്ലാം അവസാനിക്കുമല്ലോ. കഴിഞ്ഞ തവണ വായ കൊണ്ട് ചെയ്തപ്പോൾ കുറെ നേരമായതാണ്. അയാൾ ബെഡ്ഡിൽ കിടക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി പെട്ടെന്ന് തീരുമല്ലോ എന്ന്. പക്ഷേ എനിക്ക് തെറ്റിപ്പോയി. അയാൾക്ക് ഒടുക്കത്തെ ആരോഗ്യമാ. ഇപ്പൊ തീരും ഇപ്പോ തീരും എന്ന് വിചാരിച്ചു അവസാനം ഞാൻ ചാവാറായി. ഞാൻ കരഞ്ഞു. മതി ഇക്കാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു. പക്ഷേ അയാൾ ഒന്നും കേട്ടില്ല. അയാളുടെ സൈസ് ആണെങ്കിലോ...എൻറെ ചേട്ടൻറെ പോലെ ഒന്നുമല്ല. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ഞാൻ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാള് അത് പുറത്തേക്ക് എടുത്തു എന്നിട്ട് അവിടെ തുപ്പി...തുപ്പൽ കൊണ്ട് നനച്ചു, എന്നിട്ട് പിന്നെയും... ഹോ!"
എല്ലാം കേട്ട് അനസൂയയുടെ തൊണ്ടയിലെ വെള്ളം വറ്റിപ്പോയി.
"സേഫ് ആയിരുന്നോ?"
അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ചോദിച്ചു.
"സേഫ്! പിന്നേ, കോപ്പായിരുന്നു!"
അനിത വെറുപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
"ആദ്യത്തെ തവണ അതൊക്കെ എന്നെക്കൊണ്ട് കുടിപ്പിച്ചതാ അയാൾ. ഇപ്പോ അതു വേണ്ടിവന്നില്ല എന്നൊരു ആശ്വാസമുണ്ട്. അതൊക്കെ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നിറച്ച് തന്ന് അയാൾ എണീറ്റു പോയി. കഴുകുക പോലും ചെയ്തില്ല. വൃത്തി എന്ന് പറയുന്നത് അടുത്തുകൂടെ പോയിട്ടില്ല. അവിടെക്കിടന്ന ഏതോ ഒരു തുണിയെടുത്ത് തുടച്ചു, അത്രതന്നെ. ഞാനാണെങ്കിൽ എണീക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. രക്തം വന്നു എന്ന് വരെ തോന്നി. ഒരുവിധം എണീറ്റ് ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അയാൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓക്കെയാണല്ലോ മോളെ എന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാനെന്താ പറയാ? എന്നിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ നല്ല സഹകരണമായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് കടത്തീന്ന് ഒന്നര ലക്ഷം കുറച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന്."
അനസൂയ അവളെ നോക്കി അല്പനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ മെല്ലെ ചോദിച്ചു. "എന്നുവച്ചാൽ അയാള് ഓരോന്നിനും ഓരോ വിലയിട്ടിട്ടുണ്ട് അല്ലേ?"
"അതെ," അനിത തലകുലുക്കി. "വായിൽ എടുത്തു കൊടുത്താൽ ഒരു ലക്ഷം. കിടന്നു കൊടുത്താൽ ഒന്നരലക്ഷം. ഇനിയും ഒന്നരലക്ഷം കൂടി കൊടുക്കാനുണ്ട്. ഇപ്പൊ തന്നെ കൊടുത്താൽ കിടന്നു കൊടുത്താൽ മതിയാകും.