Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

അടുത്തമാസം ആവുമ്പോഴേക്കും പിന്നെയും പലിശ കൂടി അയാൾക്ക് 2 ലക്ഷം കൊടുക്കേണ്ടി വരും. അങ്ങനെ ആയാൽ ആദ്യം വായ കൊണ്ടും പിന്നെ കിടന്നും അയാളെ സുഖിപ്പിക്കേണ്ടി വരും എന്ന് തോന്നുന്നു."
അനിതയുടെ കൂളായുള്ള സംസാരം അനസൂയയെ തെല്ലൊന്ന് അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
"അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒന്നുകൂടി അയാളോട് വരാൻ പറയുന്നതല്ലേ നല്ലത്?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"നിനക്കത് പറയാം," അനിത അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. "എൻറെ ഇവിടെ ഇപ്പോഴും വേദന മാറിയിട്ടില്ല. എന്നും രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അയാളെ പറ്റി ഓർക്കും. ശരീരം ആകപ്പാടെ ഒരു വിറയലാണ്. എടി സെക്സ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ കുറച്ചൊരു മര്യാദ ഒക്കെ വേണ്ടേ? ഇതിങ്ങനെ നിർത്താതെ കേറ്റി കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന് സെക്സ് എന്നൊക്കെ പറയാമോ? അയാളുടെ ഭാര്യ ഇപ്പോ ഇല്ല എന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പാവം അവര് ചത്തു പോയി കാണും, ഇയാളുടെ ആക്രാന്തം കാരണം."
"നീ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് പേടിച്ചിട്ട് ഇരിക്കാൻ വയ്യ എൻറെ അനിതേ."
അനസൂയ കൈകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ചു. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞിരുന്നു.
"എങ്ങനെയെങ്കിലും നീ പണം കണ്ടുപിടിക്ക് പെണ്ണേ. അല്ലെങ്കിൽ അയാൾ നിന്നെ... നീയാണെങ്കിൽ എന്നെക്കാൾ ചെറുപ്പവും ഭംഗിയും... പോരാത്തതിന് നിൻറെ ഭർത്താവ് നിൻറെ കൂടെയില്ലേ. ഹൈദരാലി നിൻറെ മേൽ ഒന്നു മേഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്നെപ്പാേലെ ഒരാഴ്ച റസ്റ്റ് ഒന്നും നിനക്ക് എടുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. രാത്രിയിൽ ഭരതേട്ടനോട് എന്തു പറയും?"
"അതൊന്നും സാരമില്ല. ഭരതേട്ടൻ ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കലൊക്കെയേ ചെയ്യാറുള്ളൂ."
അനസൂയ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അനിത അവളെ ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി.
"അപ്പോ നീ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചോ?"
"അയ്യോ അങ്ങനെയല്ല. ഭരതേട്ടനെ പറ്റിയല്ല എൻറെ പേടി. എനിക്ക് മൊത്തത്തിൽ എല്ലാം പേടിയാ. ഹൈദരാലിക്ക കഴിഞ്ഞനാൾ വന്നപ്പോൾ എത്ര സോഫ്റ്റ് ആയിട്ടാ എന്നോട് സംസാരിച്ചത്. എന്നിട്ടും അപ്പോ എനിക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. അയാളെ കാണുന്നത് മാത്രമല്ല അയാളെ പറ്റി ഓർക്കുന്നത് തന്നെ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് പേടിയാ."
"എന്നാ പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കണ്ടുപിടിക്കടി. നിന്റേൽ സ്വർണം ഒന്നും ബാക്കിയില്ലേ?"
"അതുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇങ്ങനത്തെ പണിക്ക് ഇറങ്ങണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നോ?"
അനസൂയ