Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

പോകണ്ടേ ഈ മാരണം."
അനസൂയയുടെ നോട്ടം അറിയാതെ തന്നെ അനിതയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതിഞ്ഞു. വിളറി വെളുത്തു പോയി അവൾ.
"എന്റെ ദൈവമേ. അങ്ങനെയാണ് ഒരു ലക്ഷം കുറഞ്ഞത് ല്ലെ. ഇനി രണ്ടു വട്ടം കൂടി അയാൾ കാണേണ്ടി വരുമല്ലോ."
"അല്ലാതെ നിവൃർത്തിയില്ല. അതുകഴിഞ്ഞ് എല്ലാം തീരുമല്ലോ എന്നേ ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നുള്ളൂ. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഒന്ന് കരുതിയിരിക്കാനാണ്. ഞാൻ കാരണമാണല്ലോ നീ ഇതിൽപ്പെട്ടത്."
അനിതയുടെ വാക്കുകളിൽ കുറ്റബോധം പ്രകടമായിരുന്നു.
"പൈസ കൊണ്ടുപോയ ആ പരമനാറി രോഹിത്തിനെ എൻറെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അയാളെ മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് കത്തിച്ചേനെ."
അനസൂയ ഈർഷ്യയോടെ പറഞ്ഞു.
"എന്തായാലും നീ ഒന്നു കരുതിയിരിക്കണം അനൂ."
അനിത ഉപദേശിച്ചു.
"ഞാൻ കരുതിയിരുന്നിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ? ഇക്കാര്യം ഭരതേട്ടനോട് പറയാൻ തന്നെ പേടിയാണ്."
"രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ ഹൈദർ അലി നിൻറെ അടുത്തും വരും. അയാളുടെ ഒലക്കേടെ കണക്ക് പുസ്തകവും കൊണ്ട്. നീ ശരിക്കും കരുതിയിരിക്കണം അനൂ."

അന്ന് രാത്രി കിടന്നപ്പോൾ അനസൂയക്ക് ഉറക്കമേ വന്നില്ല. സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഹൈദരലിയെയും അയാളുടെ സാധനം വായിലിട്ട് സുഖിപ്പിക്കുന്ന അനിതയെയും അവൾ മനസ്സിൽ കണ്ടു.
"രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ ഹൈദർ അലി നിൻറെ അടുത്തും വരും."
അനിതയുടെ വാക്കുകൾ അനസൂയയുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
അതിലും നല്ലത് മരിക്കുന്നതാണെന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി.
അടുത്ത് അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഭരതിനെ അവൾ നോക്കി. പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അയാളുടെ അരയിലുടക്കി. സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ വായകൊണ്ട് സുഖിപ്പിച്ചിട്ട് എത്രകാലമായി. ആദ്യത്തെ കുട്ടി ആവുന്നതിനു മുമ്പ് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ആവേശത്തിൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അല്ലാതെ