Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ചിരിച്ചു.
"ആ ചിരി കണ്ടാൽ അറിയാം അനു എന്താണ് ഓർക്കുന്നത് എന്ന്."
"ഒന്ന് പോ സണ്ണിച്ചാ."
"ഉം. അപ്പോ അറിയാം!"സണ്ണി തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"പാല് ഇപ്പോൾ തിളച്ചു പോകും. അതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചോ."
"പാൽ നോക്കാൻ ഒക്കെ എനിക്കറിയാം. എൻറെ പാൽ അങ്ങനെ ഒന്നും തിളച്ചു പോകില്ല."
അനസൂയ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി.
"ആ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നോളൂ."
സണ്ണി പറഞ്ഞു.
"വേണ്ട ഞാൻ നിന്നോളാം."
"ഇരിക്കടോ. അനുവിന് പേടിയുണ്ടോ?"
"പേടിയോ? എന്തിന്?"
അനസൂയ വേഗം കട്ടിലിൽ പോയി ഇരുന്നു. ഒരാൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള വീതിമാത്രമേ അതിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അധികം വൃത്തിയൊന്നുമില്ല.
എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ പൈസയൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ പോകാമായിരുന്നു. അനസൂയ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

സണ്ണി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
"എന്താ ചിരിക്കുന്നത്?"
അവൾ ചോദിച്ചു.
"താനിങ്ങനെ കട്ടിലിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ വേറെ എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു."
"എന്താ അത്?"
"അത് ഞാൻ പറയുന്നില്ല."
"പറയ്. ഞാൻ കേൾക്കട്ടെ."
"പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും കേൾക്കുമോന്നാ."
"ഇവിടെയിപ്പോ ആരു കേൾക്കാനാ?"

സണ്ണി വാതിൽക്കൽ പോയി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ അത് മെല്ലെ അടച്ചു.
അനസൂയ ചെറുതായൊന്ന് ഭയന്നു.
"എന്തിനാ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നത്?"
"പെട്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും വന്ന കണ്ടാൽ... ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവർക്ക് സംശയിക്കാൻ ഒരു ചാൻസ് കൊടുക്കണോ?"
"എന്നാൽ നമുക്ക് പുറത്തിരിക്കാം."
അനസൂയ എണീറ്റു.
"താൻ അവിടെ ഇരിക്കടോ. ചായ ഇതാ റെഡിയായി."
സണ്ണി ചായ രണ്ട് കപ്പിലേക്ക് ഒഴിച്ചു. ഒരു കപ്പ് അവൾക്കു കൊടുത്തു. അനസൂയ നിന്നുകൊണ്ട് ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
"താൻ ഇവിടെ ഇരിക്കടോ."
സണ്ണി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തി.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടുകൂടിയുള്ള അവൻറെ പിടുത്തം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എങ്കിലും അവൾ പുറമേ കാണിച്ചില്ല. മെല്ലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. സണ്ണിയും തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു.
"എങ്ങനെയുണ്ട് ചായ?"
അയാൾ ചോദിച്ചു
"കൊള്ളാം."
"ഇതാണ് അനുവിന് എൻറെ വക ട്രീറ്റ്."
"ട്രീറ്റോ അതെന്തിനാ?"
"എനിക്ക് ട്രീറ്റ് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ചതല്ലേ. അതിനുപകരം എൻറെ വക ട്രീറ്റ്."
"ഞാൻ ട്രീറ്റ് തരും പറ്റിച്ചതൊന്നുമല്ല."
"ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് കംഫർട്ട് ആവില്ല അല്ലേ."
"കുറച്ച് പ്രോബ്ലം ഉണ്ട്