Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

ഫോൺ വിളിച്ചു.
"സണ്ണിച്ചാ ഇന്നലെ കുറച്ചു കൈവിട്ടുപോയി. ഇനിമേലാൽ എന്നെ ഇങ്ങനെ ട്രീറ്റിന് ആണെന്നും പറഞ്ഞ് എങ്ങോട്ടും വിളിച്ചോണ്ട് പോകരുത്. എൻറെ ഒരു കുടുംബമുണ്ട് ഞങ്ങൾ സമാധാനമായിട്ട് ജീവിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടെ പ്ലീസ്. സണ്ണിയുടെ പൈസ ഞാൻ ഉണ്ടാവുമ്പോ തിരിച്ചു തരാം."
സണ്ണി പെട്ടെന്ന് മാന്യനായി.
"ഒന്നും പേടിക്കേണ്ട അനസൂയ. ഇന്നലെ അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി. ആദ്യമായിട്ടല്ലേ. ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഉറപ്പാണ്."
അനസൂയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
"എന്നാേട് പിണങ്ങിയോ ടോ?" അയാൾ ചോദിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷമാണ് അനസൂയ മറുപടി പറഞ്ഞത്.
"ഇല്ല."
"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ? ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടാവില്ല."
അയാൾ ഉറപ്പുകൊടുത്തു.

അയാളുടെ ഉറപ്പ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന തോന്നൽ.

പക്ഷേ അവളുടെ ആശ്വാസം അധികമൊന്നും നീണ്ടുനിന്നില്ല. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളെ തേടി മറ്റൊരാൾ വന്നു.

കൂളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ഒരു കാർ കണ്ടു. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അതാ നിൽക്കുന്നു ഹൈദരാലി.
"ഹലോ മാേളെ. ഹൗ ആർ യൂ?"
ഒരു ചെറു ചിരിയോടെയാണ് അയാളുടെ ചോദ്യം.
"അയാം ഫൈൻ. എന്താ ഇതുവഴി, ഹൈദരാലിക്ക?"
"അകത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ?"
"പിന്നെന്താ വരൂ.. അകത്തേക്ക് ഇരിക്കൂ."
സെറ്റിയിൽ അയാളെ ഇരുത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി.
"ഞാൻ വെള്ളം എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ പരമുവിനോട് പറയാം."
"പരമു ഇവിടെ ഇല്ല. അയാളെ ഞാൻ ടൗണിൽ വച്ച് കണ്ടിരുന്നു. പച്ചക്കറി മേടിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതായിരിക്കും."
"ഓ അതെ. ഇപ്പോൾതന്നെ തിരിച്ചുവരുമായിരിക്കും. സാരമില്ല കുടിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം."
"ഒന്നും വേണ്ട. അനസൂയ ഇവിടെ ഇരിക്ക്."
അയാൾ അടുത്തുള്ള സീറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
അനസൂയ പക്ഷേ രണ്ടാമത്തെ സോഫയിലാണ് ഇരുന്നത്. മുട്ടിന് തൊട്ടു താഴെ മാത്രം നീളമുള്ള ടോപ്പ് മാത്രമാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. അതിനു താഴെ നഗ്നമായ തന്റെ കാലുകളിലേക്ക് അയാളുടെ നോട്ടമൊന്നു പാളി വീഴുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
"കാര്യം എന്തെന്ന് പറയൂ ഹൈദരാലിക്ക..."
"മൂന്നുലക്ഷം രൂപ കാണാതെ പോയതിനെ പറ്റി ഞാൻ കേട്ടു. കള്ളനെ ഇതുവരെ പിടിച്ചില്ല