Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

വിയർപ്പ് കിനിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ തന്റെ മാറിടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി അവൾ കിടന്നു.
"ചേട്ടാ എൻറെ മീൻകുളം എല്ലാം വറ്റിപ്പോയി. കുറച്ചു മീൻകുഞ്ഞുങ്ങളെ ഇറക്കാൻ കാശ് വല്ലതും ഉണ്ടാവുമോ?"
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് കിതപ്പ് നിന്നപ്പോൾ അവൾ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു.
"ഈ ചൂടത്താണോ നിനക്ക് മീൻ കൃഷി? അതൊന്നും ഇപ്പോൾ ശരിയാവില്ല. നീ മിണ്ടാതെ പോയെ."
ഭരതിന്റെ മറുപടി നിരാശപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു.

പതിയെ അവൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ.
അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഭരതിന്റെ കൂർക്കം വലി അവൾ കേട്ടു. അതോടെ അവളുടെ ഉറക്കം പോയി.
എങ്ങനെ കുറച്ചു കാശുണ്ടാക്കും. ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അനു അങ്ങനെ കിടന്നു.

അടുത്തദിവസം അവൾ അനിതയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു.
"ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലടോ.എൻറെ ചേട്ടൻ വഴങ്ങുന്നില്ല."
"എന്നാപ്പിന്നെ വേറെ ആരോടെങ്കിലും കടം മേടിച്ചു കൂടെ."
"ഒരു ലക്ഷം രൂപയൊക്കെ ആര് കടം തരും?"
"സ്ത്രീകൾ ചോദിച്ചാൽ ഇഷ്ടംപോലെ തരുന്ന ആളുകളുണ്ട്."
അത് കേട്ട് അനസൂയ ചിരിച്ചു.
"മറ്റേ പണി ചെയ്യേണ്ടിവരും."
"അതൊന്നും വേണ്ടന്നെ."
"പിന്നെ?"
"നന്നായി സോപ്പിട്ടാൽ മതി. നിൻറെ ഈ ഗ്ലാമറിൽ വീഴാത്ത ആണുങ്ങൾ ഒന്നും ഈ നാട്ടിലില്ല പൊന്നേ."

അപ്പോൾ അത് ചിരിച്ചു തള്ളിയെങ്കിലും അനസൂയ പിന്നീട് അതിനെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചു.
അങ്ങനെയൊക്കെ നടക്കുമോ? നടക്കുമെങ്കിൽ തന്നെ
ആരെയാണ് അങ്ങനെ ചിരിച്ചു മയക്കാൻ പറ്റുക? ആരായാലും ഭരതേട്ടൻ അറിയാതെ വേണം പൈസ മേടിക്കാൻ. അറിഞ്ഞാൽ ചേട്ടൻ തന്നെ കൊല്ലും.

തിരിച്ചും മറിച്ചും ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഇതല്ലാതെ വേറെ മാർഗ്ഗമൊന്നും ഇല്ലെന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി.
കാശ് കടം ചോദിക്കാനുള്ള ആളുകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ്