Chapter Title : അനസൂയ [Krish]

തന്നാലും ഞാൻ റെഡിയാണ്."

സണ്ണിയുടെ സ്വരം കൂടുതൽ സോഫ്റ്റ് ആവുന്നത് അനസൂയ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നില്ല.
വൈഫിനെ പറ്റി ചോദിച്ചാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു പിന്നെ വേണ്ടെന്നുവച്ചു.
വൈഫ് വീട്ടിൽ ഇല്ല ഒറ്റയ്ക്കാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കളഞ്ഞാലോ.

ഫോൺ വച്ച് ഹാളിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോൾ കൊടുക്കുന്ന ട്രീറ്റിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു. എന്താവും അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
സ്കോച്ച് ഇഷ്ടമാണത്രേ.
സണ്ണിയുടെ കൂടെ രഹസ്യമായി സ്കോച്ച് കഴിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു.
വെറും സ്കോച്ച് മാത്രം ആണോ സണ്ണിയുടെ ലക്ഷ്യം?
തന്റെ മുഖത്തും ചുണ്ടിലും പരതി നടക്കുന്ന സണ്ണിയുടെ കണ്ണുകൾ ഓർമ്മ വന്നു.
അല്ല സ്കോച്ച് മാത്രം ആവില്ല ലക്ഷ്യം.

മീൻകുളം വൃത്തിയാക്കുകയും അതിൽ പുതിയ മീൻ ഇറക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അനസൂയയുടെ ലിസ്റ്റിലുള്ള കാര്യമല്ലായിരുന്നു. കാരണം മീൻ ഇപ്പോൾ ഇറക്കിയാൽ തന്നെ അത് വലുതായിട്ട് വേണ്ടേ വല്ല ലാഭവും കിട്ടാൻ. അപ്പോഴത്തേക്ക് കുട്ടികളുടെ വെക്കേഷൻ മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞു പോകും; കല്യാണങ്ങളും കഴിഞ്ഞു പോകും.

അടുത്ത ദിവസം ജയറാമിനെ കാണാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന പരിപാടി ഇല്ല.
അവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ ജയറാം സ്ഥലത്തില്ലായിരുന്നു.
അരമണിക്കൂർ കാത്തിരുന്നെങ്കിലും നിരാശയായിരുന്നു ഫലം.
അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരൻ ഫോണിൽ ജയറാമിനെ വിളിച്ചു അനുവിന് സംസാരിക്കാൻ കൊടുത്തു.
"എനിക്കൊന്നു കാണണമായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ ആവശ്യമുണ്ട്."
"ആയിക്കോട്ടെ. പറഞ്ഞോളൂ."
പക്ഷേ ഇത് ഫോണിൽ പറയാൻ അനസൂയക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ജോലിക്കാരൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ.
"ഫോണിൽ അല്ല, നേരിട്ട്."
അവൾ പറഞ്ഞു.
"ശരി എന്നാൽ ഞാൻ വന്നിട്ട് വിളിക്കാം. ഇപ്പോൾ അനസൂയ പൊയ്ക്കോളൂ."

അനു വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വൈകുന്നേരം ആയിട്ടും ജയറാമിന്റ ഫോൺ ഒന്നും വന്നില്ല. അയാൾക്ക് തിരക്കായിരിക്കുമെന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി.

പിന്നെ അവൾ മൻസൂറിനെ വിളിച്ചു.
"മൻസൂർ ഒരു ലക്ഷം രൂപ രണ്ടുമാസത്തേക്ക് തിരിക്കാനുണ്ടാവുമോ?"
മറച്ചുവെക്കാതെ അനസൂയ കാര്യം പറഞ്ഞു.
"പിന്നെന്താ. അനു ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്തും തരും. പക്ഷേ ഇപ്പോ എൻറെ കയ്യിൽ 50 രൂപയേ ഉള്ളൂ. ബാക്കി ഒരിടത്ത് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ കിട്ടും എന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ തന്നാൽ പോരെ."
അനസൂയക്ക് സന്തോഷമായി.
"മതി ഒരാഴ്ച മതി. താങ്ക്സ് മൻസൂർ."