Chapter Title : അണിമംഗലത്തെ ചുടലക്കാവ് 5 [ Achu Raj ]

തൂക്കു വിളക്ക്..ഞാന്‍ രാവിലെ വന്നപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഒരു വിളക്കു ..ഇല്ല....ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.പക്ഷെ..ഇപ്പോള്‍ ഇതെങ്ങനെ..പിന്നെ അല്ലങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ നടന്ന കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം നിനക്ക് നേരത്തെ അറിയാവുന്നത് അല്ലെ..വേഗം ആ വിളക്കു കത്തിക്കാന്‍ നോക്കെടാ...അവന്‍റെ മനസു വീണ്ടും അവനോടു മന്ത്രിച്ചു...അത് ശെരിയാ...പെട്ടന്ന് തന്നെ വിനു ആ വിളക്കിലെ ആദ്യ തിരി തെളിയിച്ചു...അതിന്‍റെ പ്രകാശ വെട്ടത്തില്‍ വിനു ആ അറയാകെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി...അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഒരായിരം വിളക്കുകള്‍ ആ അറയ്ക്കുള്ളില്‍ അങ്ങിങ്ങായി തെളിഞ്ഞു... അവന്‍ പേടിച്ചു പിറകിലേക്ക് മാറി...എന്താണിത്...ദൈവമേ...അവന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഭയം എന്നാ വികാരം മാത്രമാണുള്ളത്...അവന്‍ ഒന്നുകൂടി ചുറ്റും നോക്കി..ആ വിളക്കുകളും അവയുടെ പ്രകാശവും അല്ലാതെ ആ അറയ്ക്കുള്ളില്‍ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാ...രാവിലെ വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബെഞ്ചും അവിടെ ഇല്ല... ഒന്നുകൂടി പിറകിലേക്ക് നീങ്ങിയ അവന്‍ ആ ഭിത്തിയില്‍ ഇടിച്ചപ്പോള്‍ ചെറുതായി ആ ഭിത്തി ഒന്നനങ്ങി ..വിനു തിരിഞ്ഞു ആ ഭിത്തിയില്‍ കൈക്കൊണ്ടു ഒന്ന് പതിയെ അടിച്ചു നോക്കി..ഇത് പൊള്ളയായ ഭിത്തിയാണല്ലോ..അവന്‍ അതൊന്നു പതിയെ തള്ളി..ഇല്ല അനങ്ങുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ,,വിനു വീണ്ടും അത് ആഞ്ഞൊന്നു തള്ളി...കാലപഴക്കത്തിന്റെ കാഠിന്യം അറിയിച്ചുക്കൊണ്ട് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ആ ഭിത്തി ഒരു വാതിലായി രണ്ടായി തുറന്നു... അതിനുള്ളില്‍ നിന്നും നിറയെ വവാലുകള്‍ ഓടിയകന്നു...വിനു ഒരുഭാഗതെക്ക് മാറി നിന്നു...എല്ലാ വവ്വലുകളും പോയതിനു ശേഷം വിനു തുറന്നു വന്ന ആ വാതിലിനു മുന്നിലെത്തി...ധാരാളം മാറാലകള്‍ ഉള്ളതെല്ലാം അവന്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ട് വൃത്തിയാക്കി വീണ്ടും ആ വാതില്‍ ഇച്ചിരി കൂടി തുറന്നു...വീണ്ടും കലാപഴക്കത്തിന്റെ ശബ്ദം ബാക്കിയാക്കി ആ വാതില്‍ മുഴുവനായു തുറന്നു..മുന്നില്‍ ഇരുട്ട് മാത്രമാണ്..അവന്‍ പുറത്തു കത്തി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു വിളക്കു കൈയില്‍ എടുത്തു.... അതിന്‍റെ പ്രകാശത്തില്‍ അവന്‍ ആ തുറന്നു കിടക്കുന്ന വാതിലിന്‍റെ അകത്തേക്ക് നടന്നു..അവന്‍ ആ വാതില്‍ കടന്നു അകത്തു കയറിയത് എവിടെ നിന്നോ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങള്‍ പോലെ എന്തൊക്കെയോ വിനുവിന്‍റെ കാതുകളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി.. “ഓ..സ്പുര സ്പുര..ചാമുണ്ട്വേസ്വരി...ഗോര പ്ര്നവാധക....സ്പുക സോദര..” മന്ത്രങ്ങള്‍ നീണ്ടുകൊണ്ടയിരുന്നു...ഒരു ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് മ്യുസിക്ക് പോലെ വിനുവിന്‍റെ കാതില്‍ അത മുഴങ്ങി കേട്ടുക്കൊണ്ടിരുന്നു..അവന്‍ ഇല്ലാത്ത ദൈര്യം സംഭരിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി..വെളിച്ചം ആ മുറിക്കുളില്‍ പതിയെ പരന്നു നിറയാന്‍ തുടങ്ങി...കൈയിലെ വെളിച്ചത്തിന്‍റെ നിഴലില്‍ അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു ചുറ്റും നോക്കി.. അത്യാവശ്യം വലിയൊരു അറ തന്നെ ആണു അത്...അതിന്‍റെ ഒത്ത മദ്ധ്യത്തിലായി എന്തോ ഉണ്ടല്ലോ...ഉവ് ..ഉണ്ട്...വിനു അതിനടുത്തേക്ക് നടന്നു...അവന്‍റെ ശ്വാസത്തിന്‍റെ ശബ്ദം മാത്രമാണ് അവിടം ഉണ്ടായിരുന്നത്...ഒരു തുള്ളി കാറ്റുപ്പോലും കടന്നു ചെല്ലാത്ത ഒരു