Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും 3 [അർജുൻ]

വരെ എനിക്ക് അനിതേച്ചിയുടെ ഒരു ഭാഗമേ അറിയുള്ളായിരുന്നു.. " "എന്നാൽ ലോകത്താർക്കും മുന്നിൽ തുറന്ന് കാട്ടാത്ത ചേച്ചിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ എന്നോട് പറയാൻ ചേച്ചിക്ക് വന്ന വിശ്വാസമുണ്ടല്ലോ അത് മാത്രം മതി ഈ അമ്മുവിന്... വേറെ ഒരു വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരാണല്ല.. എനിക്ക് ഒരു സ്ത്രീയോടും ഇങ്ങനെ സ്നേഹം തോന്നിയിട്ടുമില്ല ഇങ്ങനെ തോന്നുകയും ഇല്ല.. എന്നെ അതിനൊന്നും നിർബന്ധിക്കാതിരിക്കുക എന്ന വാക്കേ എനിക്ക് വേണ്ടുള്ളൂ... ഈ അരികത്തു മരിക്കുവോളം നിൽക്കാൻ ഉള്ള അവകാശം മാത്രം മതി.. പ്രണയം പോലും വേണ്ട "

എന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ നിറ കണ്ണുകളോടെ ചേച്ചി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു... "എനിക്ക് പറയാൻ ഒന്നും വാക്കുകൾ ഇല്ല മോനെ.. നിന്നെപോലെ ഈ ലോകത്ത് നീ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ...അത്രേ ചേച്ചി പറയുന്നുള്ളു " കുറെ ഇമോഷണൽ ആയത് കൊണ്ട് ഞാനും ചേച്ചിയും മുഖം ഒക്കെ കഴുകി വന്ന് ഞാൻ ചേച്ചിക്ക് ഒരു ഉഗ്രൻ കട്ടൻചായ ഇട്ട് കൊടുത്ത്.. എന്നിട്ട് ഞാൻ വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ വീണ്ടും കണ്ട് ചേച്ചി ആസ്വദിക്കുവായിരുന്നു.. ചേച്ചി കുറച്ച് നേരം ആ ചിത്രത്തിൽ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ "എന്താ ഇത്ര ചിരിക്കാൻ... കൊള്ളില്ലേ വരച്ചത്?? " "അയ്യോ അല്ല മോനെ...ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നീ സത്യം പറയണം.. നീ കള്ളം പറഞ്ഞാലും അതിന്റെ സത്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.. ഞാൻ എന്ത് കരുതും എന്നാലോചിച്ചിനി ഒരു കള്ളം പറച്ചിലിന്റെ ആവശ്യം വേണ്ടാ.. അല്ലെങ്കിലും ഇന്നെന്നെ പറ്റി എല്ലാം അറിയാവുന്ന മോന് എന്റെ മുന്നിൽ ഒളിച് കളിയും വേണ്ട "