Chapter Title : അനിത മിസ്സും അമലും 3 [അർജുൻ]
എനിക്ക് യോഗ്യത ഇല്ല.. പ്രായമായാലും സ്വഭാവമായാലും ജീവിത ചുറ്റുപാടായാലും... അതാ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും ചേച്ചി എതിർത്തത് "
"യോഗ്യത ആണോ ഒരാൾക്ക് ഒരാളോട് ഇഷ്ടം തോന്നുന്ന മാനദണ്ഡം.. ഞാൻ ഇത്രക്കൊന്നും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.. ചേച്ചി അടുത്തുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ വളരെ സന്തോഷവാനാണ്.. എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന കുറച്ച് കാര്യങ്ങളെ ജീവിതത്തിൽ ഉള്ളൂ..അതൊപ്പം വേണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.. അതിനുള്ള സർവ യോഗ്യതയും ചേച്ചിക്കുണ്ട് "
ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നത് ഞാൻ മനസിലാക്കി...
"അപ്പോൾ ഞാൻ ഇനി എന്താ വിളിക്കുക.. ഭർത്താവിനെ മോനെന്നോ അമ്മു എന്നോ ഒക്കെ വിളിച്ചാൽ കൊറച്ചിൽ തോന്നുവോ?? "
"എനിക്കെന്ത് കൊറച്ചിൽ.. ഇപ്പൊ വിളിക്കണ പോലെ അങ്ങ് വിളിച്ചാൽ മതി.. എനിക്ക് ചേച്ചി എന്നേ വിളിക്കാൻ ഒക്കു.. താലി കെട്ടി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അതിന്റെ അധികാരത്തിൽ പേര് വിളിക്കാൻ വയ്യ "
"ആയിക്കോട്ടെ " ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി
ഞാൻ ആ താലി പിടിച്ച് കൊണ്ട് " ചേച്ചി ഇത് എനിക്ക് ചേച്ചിയുടെ മുകളിൽ ഉള്ള അധികാരത്തിന്റെ സിംബൽ ആണെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതരുത്.. എന്റെ കരുതലിന്റെ അടയാളം മാത്രമാണ് ഇത്.. ഇത് കാണുമ്പോൾ എന്നേ ഓർക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഇത് "
"ഒരിക്കൽ കൂടി ഇത് അണിയാൻ പറ്റുമെന്നു കരുതിയുമില്ല ആഗ്രഹിച്ചതുമല്ല.. ഇതിന്റെ കൊളുത്ത് ഒന്ന് മാറ്റണം...പിന്നെ ഇതാരെയും കാണിക്കാനല്ല.. നമ്മൾ ഒരുമിച്ചുള്ളപ്പോൾ അണിയാൻ "
"അത് തന്നെ മതി ചേച്ചി..ഇനിയൊരു കൂട്ടം ഉണ്ടേ.. ഞാൻ എടുത്തിട്ട് വരാം "
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ചുവന്ന പെട്ടി എടുത്തു.. ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു..ആ പെട്ടി തുറന്നു.. അതിൽ 2 വെള്ളി പാദസരങ്ങൾ ആയിരുന്നു..
"ചേച്ചി ഇത് ടീനെക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയതാ.. അവൾ വരുമ്പോ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് കൊടുക്കാൻ.. ഞാൻ ഇത് ചേച്ചിക്ക് അണിയിച്ചോട്ടെ.. ചേച്ചി എന്റെ മുന്നിലെങ്കിലും പാദസരം ഇടണം എന്ന് എനിക്ക് നല്ല ആഗ്രഹം ഉണ്ട് "
"I love u മോനു..."
"I love u too ചേച്ചി "
ആ പറച്ചിൽ ഓക്കേ എന്നുള്ളതിന്റെ സമ്മതം ആയിരുന്നു..
💬 Comments
View all comments