Chapter Title : അനിയത്തി പൂവ് 1 [Bijo John]

എന്നാൽ ആ രാത്രിയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ ചെറിയ താൽപ്പര്യം വീണ്ടും ഓർമ്മയിലെത്തുമ്പോൾ മറ്റൊരു വികാരം...

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഏഞ്ചൽ എന്നെ പൂർണ്ണമായും അവഗണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒറ്റപ്പെടുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് ആ പഴയ നാണവും ചെറിയൊരു പരിഭ്രമവും ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടിരുന്നു. ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ നിശ്ശബ്ദത സാധാരണ ഒരു പിണക്കമല്ലെന്നും, അത് കൂടുതൽ ആഴമുള്ള ഏതോ ഒരു വികാരത്തിലേക്ക് വഴിമാറുകയാണെന്നും എനിക്ക് പതുക്കെ മനസ്സിലായി.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്തോറും അവളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ ഒരു വഴി തപ്പുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഒടുവിൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ബുദ്ധി ഉദിച്ചു.

ഒരു ദിവസം രാത്രി എല്ലാവരും കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന സമയം. ആരും കാണാതെ ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ സ്വിച്ച് ബോർഡിൽ ചെറിയൊരു തകരാറുണ്ടാക്കി wire വിച്ഛേദിച്ചു. ഫാൻ അനങ്ങാതായെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം ഞാൻ നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

"അമ്മേ, എന്റെ മുറിയിലെ ഫാൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല. ഇന്നത്തെ രാത്രി മാത്രം ഞാൻ ഏഞ്ചലിന്റെ റൂമിൽ കിടന്നോട്ടെ? അവിടെ എസി ഉള്ളതല്ലേ..." പാവത്താനെപ്പോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അമ്മ ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ, "ആ ശരി, നീ അങ്ങോട്ട് പൊയ്ക്കോ. നാളെ രാവിലെ ഇലക്ട്രീഷ്യനെ വിളിച്ച് ഫാൻ നന്നാക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞു.

അമ്മയുടെ അനുവാദം കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ തലയിണയുമെടുത്ത് ഏഞ്ചലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ അകത്തു പ്രവേശിച്ചതും കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന ഏഞ്ചൽ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

"നീ എന്താ ഇവിടെ?" അവൾ ദേഷ്യവും അമ്പരപ്പും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"എന്റെ റൂമിലെ ഫാൻ കേടായി. അമ്മയോട് ചോദിച്ചിട്ടാ ഞാൻ വന്നത്," ഞാൻ വാതിലടച്ച് പൂട്ടി, അവളുടെ ഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

മുറിയിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു. അവൾ മുഖം തിരിച്ച് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഈ അവസരം കൈവിട്ടു കളയാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.

ഞാൻ തലയിണ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് വെച്ച് അവളുടെ അടുത്ത് സാവധാനം ഇരുന്നു. ഏഞ്ചൽ എന്നെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കി ഭിത്തിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

"ഏഞ്ചലേ... പ്ലീസ്, നീ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു കിടന്നേ. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കണം," ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

അവൾ അനങ്ങിയില്ല.

"ഡി... ദിവസങ്ങളായി നീ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് എത്ര വിഷമമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ആ രാത്രി സംഭവിച്ചതിനെക്കുറിച്ചാണ് നിന്റെ പേടിയെങ്കിൽ, നമുക്ക് അത് സംസാരിച്ച് തീർത്തൂടെ?"

സാവധാനം അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സങ്കടവും കുറ്റബോധവും നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

"എന്ത് സംസാരിക്കാനാണ് ചേട്ടാ?" അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു. "അന്ന് രാത്രി നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റായിരുന്നു. എനിക്ക് ആലോചിക്കുന്തോറും സ്വന്തം മനസ്സിനോട് തന്നെ അറപ്പ് തോന്നുകയാണ്.

"എനിക്കറിയാം