Chapter Title : അനിയത്തി തന്ന ഭാഗ്യങ്ങൾ 2 [ജ്ഞാനി]

ഒരു ചേട്ടനല്ലേ ഒള്ളു നിന്റെ അടുത്തല്ലേ മോളെ ഞാൻ കൂടുതലും. നിങ്ങള് തന്നിൽ നല്ലപോലെ പോകുന്നതാ ഈ ചേട്ടന് ഇഷ്ട്ടം. അവളും എന്റെ പെങ്ങളല്ലേ. അവളെയും എനിക്ക് കളയാൻ പറ്റുമോ. അങ്ങനൊന്നും പറയല്ലട്ടോ അവൾക്കു നാമളല്ലാതെ ആരാ ഒള്ളെ അത് പറഞ്ഞെ... അങ്ങനെ കുറച്ചു ഉപദേശം അവക്ക് കൊടുത്തു. അതിനെല്ലാം അവൾ മുളികൊണ്ടു ഉത്തരം തന്നു....

അന്നു :എന്റെ ചേട്ടൻ അവളുടെ എടുത്തു പൊക്കോ എന്റെ എടുത്തു കാണിക്കുന്ന സ്നേഹക്കൂടുതൽ അവളുടെ അടുത്തു കാണിച്ചാൽ കൊല്ലും പട്ടി നിന്നെ..! എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ വന്നു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു... എന്റെ തോളിൽ അവളുടെ കണ്ണ്നീര് വീണപ്പോഴാണ് ആ സ്നേഹത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായത്.

ഞാൻ അവളെ അടർത്തി. മുഖം ഉയർത്തി ചോദിച്ചു അവളോടായി അയ്യേ എന്റെ അന്നൂട്ടി കരയുകയോ അയ്യേ ഈ വഴക്കാളി കരയുന്നോ... ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു..

അന്നു : നാളെ പോകണ്ടടാ നി പോയാൽ ഞാനൊറ്റക്ക അമ്മ നാളെ പൊകൂലെ പിന്നെ. നീ എന്തേലും പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞു മാറു.

ഞാൻ :"ശെരി ഞാൻ പോകുന്നില്ല പോരെ . അവളു വിളിക്കുമ്പം വണ്ടിക്കു പണി ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞോളാം. പോരെ." അഹ് അത് മതി, എന്ന വാ വന്നു ഫുഡ്‌ കഴിക്കു .

പെട്ടന്അവളു ചാടി എന്റെ പുറത്തു കയറി.

ഞാൻ :എന്തുവാടി ഈ കാണിക്കുന്നേ. അന്നു : വണ്ടി പോട്ടെ,..എന്നെ അവിടേം വരെ കൊണ്ടുപോ ചേട്ടാ ". അവൾ കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു. ഞാൻ പിന്നെ അവളേം കൊണ്ട് ഫുഡ്‌ കഴിക്കുന്ന ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് അമ്മയും അച്ഛനും കഴിച്ചു കിടക്കാൻ തുടങ്ങുവായിരുന്നു ഞങ്ങളെ കണ്ടോണ്ടു.

നിലത്തു നിക്കത്തിലാലെ രണ്ടെണ്ണത്തിനും അമ്മ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. കൂട്ടു പിടിച്ചോണ്ട് അച്ഛൻ അഹ് രണ്ടാളും സന്തോഷത്തിൽ ആണല്ലോ.എന്ന പറ്റി ..

അച്ഛൻ :നി ആ ചെറുക്കന്റെ ദേഹത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങിക്കേടി. അന്നു "

അന്നു :ഒന്നു പോ അച്ഛാ നിങ്ങള് പോയി കെട്ടിയോക്കാടെ കൂടെ കിടക്കു..

അച്ഛൻ : എടി നിന്നെ ഒണ്ടല്ലോ.. ഇതെല്ലാം കണ്ടോണ്ടു അമ്മ : നിങ്ങള് എന്തിനാ മനുഷ്യ അതുങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കണേ