Chapter Title : അനിയത്തി തന്ന ഭാഗ്യങ്ങൾ 3 [ജ്ഞാനി]

അമ്മേ..
അമ്മ : എനിക്കറിയില്ല മോളെ, വൈകിട്ടു വരുമായിരിക്കും. അവൾ ആകെ നിരാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പോയി. ഞാൻ അവളുടെ എടുത്തു ചെന്നു വാർത്തനമൊക്കെ പറന്നു കളിയും ചിരിയും തമാശയുമായി ഇരുന്നു. മെയിൻ കാരണം എന്ന് വച്ചാൽ അന്നു കാരണം ഇവളുടെ കൂടെ പോകാനെ പറ്റിയില്ല, ഞാൻ വിചാരിച്ചതു ഇട്ടു നടന്നതും ഇല്ല,.. അച്ചു കുറെ ആയില്ലേ പറയുന്നു അവളുടെ അടുത്തു വന്നിരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ അവളെ ഒന്നു സന്തോഷിപ്പിച്ചേക്കാം ഇന്ന് കരുതി. ചെറുപ്പം മുതലേ ഞങൾ നല്ല കൂട്ടായിരുന്നു പ്രായത്തിന്റെ വളർച്ചയാണ് ഞങ്ങളെ മാറ്റിയത്. അവളല്ലായിരുന്നു മാറിയത് ഞാൻ ആയിരുന്നു.അവളെ കുറച്ചും കൂടി എന്നിലേക്ക്‌ പഠിപ്പിക്കണം ഇന്ന് എനിക്ക് തോന്നി അവളെ ഇനി സങ്കടപെടുത്താൻ പാടില്ല അന്നു പറയുന്ന പോലെ ഒന്നും അല്ല കാര്യങ്ങൾ. അവൾക്കു എന്നോട് വല്ല്യ സ്നേഹം ആണ് അവൾക്കു ഒരു ആങ്ങള ഇല്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം ഒണ്ടു.ഇനി അങ്ങനെ വിഷമിച്ചുകൂടാ. എനിക്ക് അവളും ഇവളും ഒരുപോലെ ആണ്. അങ്ങനെ ഇരുന്നു സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല വൈകിട്ടു അമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ചായ ഒക്കെ തന്നു. ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പം ഇറങ്ങി
അച്ചു : ചേട്ടായി ഇന്ന് പോണ്ട ഇവിടെ നിക്ക്.
ഞാൻ : അയ്യോ എടി അച്ചുസേ പോകണം. അച്ഛൻ വരുമ്പോൾ എന്നെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ശെരി ആവില്ല വീട്ടിൽ പറയാതെ അല്ലെ വന്നേ ഞാൻ ഒരിക്കൽ വരാം അന്നു ഞാൻ എവിടെ നിക്കും പോരെ നമ്മടെ സെമ്മ്ബ്രേക്ക്‌ ആവട്ടെ.. പിന്നെ നമക്ക് അടുത്ത ദിവസം തന്നെ പോവാം കേട്ടോ..
അച്ചു : നീ വന്നാൽ മതി
അവളുടെ അമ്മയും ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് അടുത്തു നിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ നടന്നു അകലുന്നതു അച്ചു നോക്കി നിന്നു. തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അച്ചുവിന്റെ മുഖം ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ അവളുടെ ആ സുന്ദരമായ മുഖം എന്നിൽ നിന്നും പോണില്ല, അവളുടെ കൂടെ ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം ഇത്ര നല്ലതാണ്, എനിക്കെന്തോ അവളോട്‌ ഒരിഷ്ടം തോന്നി തുടങ്ങി അത് ഏതു അർഥത്തിലാണെന്നു എനിക്ക് മനസിലാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്നു. പോയി കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയി റൂമിൽ കിടന്നു.