Chapter Title : അനിയത്തിപ്രാവ് [പ്രൊഫസർ ബ്രോ]

" ഓഹോ, എന്നാൽ അവൾക്കു എന്നെ ഇഷ്ടമാണോ എന്ന് ആ മുഖം നോക്കി ഒന്ന് പറഞ്ഞെ... " "ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖം നോക്കി ആർക്കും ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല, ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ എടുത്താലും അത് മാത്രം നടക്കില്ല " ഞാൻ എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും എന്റെ ഇഷ്ടം അവളെ അറിയിക്കാൻ അവൻ തയാറായില്ല. അവസാനം അത് ഞാൻ തന്നെ അറിയിച്ചു. അഭിയുമായുള്ള സംസാരത്തിനു ശേഷം വീണ്ടും ഒരു മാസം വേണ്ടി വന്നു എനിക്ക് അതവളോട് പറയാൻ. ഓരു ദിവസം രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു ഞാൻ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു "മാളു.... " എന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ കേട്ടിട്ടാവും അവൾ എന്നെ ഒരു പ്രിത്യേക ഭാവത്തിൽ നോക്കി "പറ സുധി" "എടൊ എനിക്ക് തന്നെ... തന്നെ ഇഷ്ടമാണ് "

അതെങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ ധൈര്യം ഇല്ലാതെ ഞാൻ താഴേക്കു നോക്കിയിരുന്നു "സുധി, എനിക്കിതു നേരത്തെ തോന്നിയതാ .... എനിക്കും തന്നെ ഇഷ്ടമാണ്... " ഞാൻ വിശ്വാസം വരാതെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്ന് "പക്ഷെ നമ്മൾ ഇപ്പൊ പഠിക്കുകയാണ്, നമ്മുടെ ഇഷ്ടം ഒരിക്കലും പഠനത്തെ ബാധിക്കാൻ പാടില്ല. പഠിച്ചു ഒരു ജോലിയായി ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റും എന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പുള്ള കാലത്തോളം ഇതാരും അറിയാൻ പാടില്ല" "അഭി... " "അഭിക്കറിയാം എന്നെനിക്കറിയാം" ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി "അഭി എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു, നീ അവനോടു പറഞ്ഞ അന്ന് തന്നെ " ഞാൻ വിശ്വാസം വരാത്തെ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവൻ ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ എന്നും പറഞ്ഞു സ്വന്തമായി പൂജ്യം വെട്ടി കളിക്കുന്നു.ഞാൻ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുമ്മ കൊടുത്തു "എന്താടാ നാശമേ... " "ഒന്നൂല്ല നിനക്കൊരുമ്മ തരാൻ തോന്നി " അപ്പോളാണ് അവൻ എന്റെ അടുത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന മാളുവിനെ കാണുന്നത്. അവൻ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കി "നീ പറഞ്ഞോ...??? " "ആ... പറഞ്ഞു. അതിനും മുൻപ് നീ പറഞ്ഞില്ലേ അതിനാ ഈ ഉമ്മ " അല്ലെങ്കിലും അവൻ എന്നും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു, എന്റെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും