Chapter Title : അനിയത്തിപ്രാവ് [പ്രൊഫസർ ബ്രോ]

"മോനെ അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കടാ, അമ്മ മോനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ഇപ്പൊ ഈ കുട്ടി തന്നെ വന്നു നടന്നത് മുഴുവൻ പറഞ്ഞു.... " ഞാൻ ജാനറ്റിനെ നോക്കി, അവൾ താഴേക്കു നോക്കി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണ്

"മോനെ വേറൊരു കാര്യം ഉണ്ട്. മാളുവിന്റെ അച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു... അവൾ... അവൾ ഞരമ്പു മുറിച്ച് ആത്മഹത്യക്കു ശ്രമിച്ചു " എന്റെ കയ്യും കാലും തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി, ഞാൻ ആ വെറും മണ്ണിൽ ഇരുന്നു. അമ്മയും അവളും വന്നു എന്നെ പിടിച്ചു. അവളുടെ കൈ എന്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടതും എനിക്ക് വീണ്ടും ദേഷ്യം ഇരട്ടിയായി "നിന്നോട് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറഞ്ഞില്ലേ... നിന്റെ ഉദ്ദേശം എല്ലാം നടന്നില്ലേ ഇനി എങ്കിലും എന്നെ ഒന്ന് വിട്ടൂടെ " പിന്നെയും വായിൽ തോന്നിയത് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു, അമ്മ വന്നു തടുത്തപ്പോളാണ് നിർത്തിയത് "മോനെ സുധി, നീ ഒന്ന് സമാധാനിക്കു...മാളുവിന്‌ ഇപ്പൊ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല, കൊല്ലത്തുള്ള അമ്മാവന്റെ അടുത്തേക്കാണ് അവൾ ഇവിടെ നിന്നും പോയത്. അവൾ ഇപ്പൊ അവിടെയാണ് " കാറെടുത്തു പോകാൻ തുടങ്ങിയ എന്നെ അമ്മ തടഞ്ഞു "ഈ അവസ്ഥയിൽ നീ വണ്ടി ഓടിക്കണ്ട. ബസ്സിന്‌ പോയാൽ മതി. ആ ഒരു യാത്ര ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് കുറച്ചു ആശ്വാസവും തരും " "സുധീ ഞാനും വരാം നടന്നതെല്ലാം ഞാൻ പറയാം മാളുവിനോട് " "സഹായിച്ചത് തന്നെ ധാരാളമാണ്. എന്റെ മാളുവിനെ ഇനി ഒരിക്കലും നീ കാണില്ല. ഇനി എന്നെ കാണാനും വരരുത്... " വീണ്ടും എന്തോ പറയാൻ വന്ന അവളെ ഞാൻ തടഞ്ഞു "ജാനറ്റ് നിനക്ക് പോകാം... " പിന്നെ അവൾ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ തിരികെ നടന്നു... അപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി എങ്ങനെയും എന്റെ മാളുവിനെ കാണണം എന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ. ****** അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി അച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു "ഇതാണ് മോളെ നടന്നത്, അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ഈ ബസ്സിൽ എത്തിയത്, അപകടം ഉണ്ടാകാതെ ഇരിക്കാൻ ബസ്സിൽ പറഞ്ഞു വിട്ടതാ അമ്മ...ഇതിനാണ് വരാനുള്ളത് വഴിയിൽ തങ്ങില്ല എന്ന്