Chapter Title : അനിയത്തിപ്രാവ് [പ്രൊഫസർ ബ്രോ]

നിറഞ്ഞു " ഇനി ഞാൻ പറയുന്നത് ഏട്ടത്തി സമാധാനത്തോടെ കേൾക്കണം " "ഞാൻ കേൾക്കാം, അതിനു മുൻപ് എനിക്കൊരു കാര്യം അറിയണം " "ഞാൻ ആരാണ് എന്നല്ലേ, ഞാൻ ഏട്ടത്തി എന്നല്ലേ വിളിച്ചേ അപ്പൊ ഞാൻ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ " "എന്റെ അറിവിൽ സുധിക്ക് അനിയത്തിമാർ ആരും ഇല്ല,... " "ഏട്ടത്തി ആ കഥ എല്ലാം ഞാൻ അവസാനം പറയാം, ഇപ്പൊ ഞാൻ പറയുന്നത് മുഴുവൻ സമാധാനത്തോടെ കേൾക്കണം " അച്ചു പറഞ്ഞത് കേട്ടതല്ലാതെ മാളു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല "ഏട്ടത്തിയോട് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയണം " "ഹ്മ്മ് " "ഏട്ടൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു എന്ന് ഏട്ടത്തി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ " " ഞാൻ കണ്ടതാണ് ആ കുട്ടി അവിടെ നിന്നും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വരുന്നത്, അവളുടെ ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം കീറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു" "ഞാൻ ചോദിച്ചതിനുള്ള ഉത്തരം അല്ല ഏട്ടത്തി തന്നത്. വിശ്വസിക്കുന്നോ ഇല്ലയോ " മാളു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല " ഏട്ടനും ഏടത്തിയും സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് 8-9വർഷം ആയില്ലേ ഇതിനിടയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ഏട്ടൻ ഏതെങ്കിലും പെൺകുട്ടിയോട് അങ്ങനെ പെരുമാറിയിട്ടുണ്ടോ " അതിനും മാളുവിന്റെ ഉത്തരം മൗനം ആയിരുന്നു "വേണ്ട, നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കുന്ന സമയത്തു എപ്പോളെങ്കിലും എട്ടൻ ഏട്ടത്തിയുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ഏടത്തിയുടെ ദേഹത്ത് തൊട്ടിട്ടുണ്ടോ ". "ഇല്ല " അച്ചു ചോദിച്ചതിന് ആദ്യമായി മാളു മറുപടി പറഞ്ഞു, പക്ഷെ അവൾ വിതുമ്പി തുടങ്ങിയിരുന്നു, അതിൽ നിന്ന് തന്നെ മാളുവിന്റെ മനസ്സിലെ മഞ്ഞുമല ഉരുകി തുടങ്ങി എന്ന് അച്ചുവിന് മനസ്സിലായി "ഏട്ടത്തി, ഈ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ഏട്ടന് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ ഏട്ടത്തി തയ്യാറായോ.. " മാളു ഒന്നും മിണ്ടാത്തതിനാൽ അച്ചു തുടർന്നു

"ഏട്ടത്തി പലപ്പോഴും നമ്മൾ കാണുന്നത് മുഴുവൻ സത്യമായിരിക്കണം എന്നില്ല, ഒരു ബന്ധത്തിൽ തെറ്റിധാരണ സ്വാഭാവികമാണ് അത് തീർക്കാനുള്ള ഏക മാർഗം മനസ്സുതുറന്നുള്ള സംസാരമാണ്,... ഏട്ടത്തി ആരോടും ദേഷ്യപ്പെടാറില്ല എന്ന് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു. ദേഷ്യപ്പെടേണ്ട സ്ഥലത്തു ദേഷ്യപ്പെടണം ഏട്ടത്തി... " "മോളെ... " മാളുവിന്റെ വായിൽ നിന്നും മോളെ എന്ന വിളി കേട്ട അച്ചുവിന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞു, നിറഞ്ഞ