Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 11 [രാജർഷി]

കാണാൻ അമ്മ എന്തൊക്കെ കോലാഹലങ്ങൾ ആണ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ദിവസവും വൈകിട്ട് തിരി വയ്ക്കുന്ന നേരമായാൽ...അച്ഛൻ ദിയയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... ദിയ:-അതേ..എന്തായാലും രാത്രിയായില്ലേ..നേരമൊന്ന് വെളുത്തോട്ടെ ഞാനെങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഇറങ്ങിപ്പോയ്‌ക്കൊളം...ഈ വീട്ടിൽ അച്ഛനും കൂടിയേ എന്നെ പുകഴ്ത്തി പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..ഇപ്പോൾ അതും പൂർത്തിയായി...അല്ല അറിയാൻ മേലാഞ്ഞിട്ട് ചോദിയ്ക്ക എന്നെ വല്ല തവിടും കൊടുത്ത് വാങ്ങിയതാണോ... അച്ഛൻ:-പിന്നേ... നിന്നെ വാങ്ങുന്ന സമയത്ത് തവിടിനൊക്കെ നല്ല വിലയുണ്ടായിരുന്നു..വെറുതെ കിട്ടിയപ്പോൾ വലുതാകുമ്പോൾ വീട്ടിലെ അടുക്കളപ്പണിയൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഒരാളാകുമല്ലോയെന്ന് കരുതി വാങ്ങി വച്ചതാ...ആ...വലുതായപ്പോൾ ആ പ്രതീക്ഷയും പോയി... അമ്മ:-ഒന്ന് വെറുതേയിരിക്കുന്നുണ്ടോ മനുഷ്യ..പെണ്ണിനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതെ..അല്ലേൽത്തന്നെ അവശ്യത്തിനുള്ളത് ഞാനായിട്ടിന്നവൾക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്...അപ്പോഴിന്ന് പതിവില്ലാതെ അച്ഛന്റെ വകയും...സാധാരണ പെണ്ണിനെ കൊഞ്ചിച് വഷളാക്കാറണല്ലോ പതിവ് ഇന്നെന്ത് പറ്റി.. ദിയ:-അതേ...പുതിയ മോളെ കിട്ടിയപ്പോൾ പഴയതിനൊരു വിലയില്ലല്ലേ...അച്ഛന്റെ സുന്ദരി മോള് നാളെയങ് പോകും അപ്പോൾ എന്റെ പിറകെ തേനെ.. പാലെന്നും പറഞ്ഞു വട്ടോ...കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട് ഞാനെല്ലാറ്റിനും...ദിയ എണീറ്റ്‌ റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി... കാർത്തു:-എന്തിനാ അച്ഛാ അവളെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിയ്ക്കുന്നെ... അച്ഛൻ:-ഒന്നുമില്ല മോളെ അവളങ്ങനെ എന്തേലും കേൾക്കുമ്പോളെയ്ക്കും പിണങ്ങുന്ന തൊട്ടാവാടിയൊന്നുമല്ല...ഇന്ന് മോളുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ.. ഞാനിത്രയും കളിയായി പറഞ്ഞത് മോളില്ലാത്തപ്പോൾ ആണെങ്കിൽ എപ്പോഴെ ഞങ്ങളെ പമ്പരം കറക്കിയേനെ...കാർത്തു ഇത്രയൊള്ളു എന്ന സമാധാനത്തിൽ അച്ഛനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടെഴുന്നേറ്റു.. കാർത്തു:-അമ്മ റൂമിൽ പോയി റെസ്റ്റ് എടുത്തോ..ഞാൻ കഞ്ഞിയെടുത്തിട്ടു വരാം .. അമ്മ:-കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മതി മോളെ...നല്ല ഡോസ് ഉള്ള മരുന്ന തന്നെക്കുന്ന കഴിച്ചാൽ പിന്നെ വെളുപ്പിന് നോക്കിയാൽ മതി... കാർത്തു:-എന്നാൽ അമ്മ പോയി ഡ്രസ് മാറിയിട്ട് വാ അച്ഛന് നേരത്തെ കിടക്കാനുള്ളതല്ലേ...ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുത്ത് വയ്ക്കാം...ദിയ പറയാറുണ്ട് അച്ഛനും അമ്മയും വൈകിട്ട് ക്ലോക്കിൽ 8 മണി സൂചി കാണാറില്ലെന്നു....

അച്ഛൻ:-ഈ പെണ്ണിനെക്കൊണ്ടു തോറ്റല്ലോ..മോളെ..രാവിലെ പണിക്കിറങ്ങിയൽ വൈകിട്ടാകും കയറുമ്പോൾ...നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടാകും പിന്നെ പ്രായവും കൂടി വരല്ലേ...നിങ്ങളെപോലെ ടിവിയുടെ മുൻപിൽ കുത്തിയിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... ചെറുപ്പത്തിലേ മുതൽക്കുള്ള ശീലമായിപ്പോയി...അവിടെ മോൾടെ അച്ഛനും ഇത് പോലെ തന്നെയല്ലേ... കാർത്തു:-അതെയച്ഛാ...അച്ഛനും അമ്മയും നേരത്തെ കിടന്നുറങ്ങും പിന്നെ ഞാൻ തനിച്ചിരുന്നു പടിക്കോ tv കാണോ ചെയ്യും ഇവിടെ ദിയയ്ക്ക് ചേട്ടാണെങ്കിലും കൂട്ടുണ്ടല്ലോ...കാർത്തു സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു... അച്ഛൻ :-അതിനിനി ഒത്തിരി