Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 13 [രാജർഷി]

കാര്യം ഒഴിച്ചാൽ സത്യന് ബാക്കിയെല്ലാ കാര്യത്തിലും നിന്നെ മുൻപ് തന്നെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു...ആ ഒരു വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം..അച്ഛൻ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വിവാഹത്തിന് പൂർണ്ണസമ്മതം കിട്ടിയെന്നത് ശരി തന്നെയാണ്..എന്ന് വച്ച് വിവാഹത്തിന് മുൻപ് കുരുത്തക്കേടിനൊന്നും പോകരുത് കേട്ടോ...എനിയ്ക്കെന്റെ മോനെ വിശ്വാസമാണ്..എന്നാലും നിങ്ങളുടെ പ്രായം അതായത് കൊണ്ട് അച്ചൻ ഒന്നോർമിപ്പിച്ചെന്നെയുള്ളൂ...സത്യന് മോനെ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വാസം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്..ഇന്ന് രാത്രിയിൽ കാർത്തുവിന് കൂട്ട് കിടക്കാൻ ദിയയുടെ കൂടെ മോനോടും നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത്..മോനത് മനസ്സിലാക്കി പെരുമാറണം കേട്ടോ... ഞാൻ:-ശരിയച്ചാ... അച്ഛൻ:-അച്ഛൻ പറഞ്ഞെന്നും കരുതി മോൻ വിഷ്‌മിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടട്ടോ...കാർത്തുവിനോട് അകൽച്ച കാണിക്കുകയും ചെയ്യരുത് .ഇത് വരെ എങ്ങനെയാണോ അത് പോലെ പെരുമാറിയാൽ മതി..ഞാൻ അച്ഛൻ പറയുന്നതെല്ലാം മര്യാദരാമനായി നിന്ന് തലകുലുക്കി കേട്ടു..ഇത് വരെ പെരുമാറിയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന ചിരി വെളിയിലേയ്ക്ക് വരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പാട്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അച്ഛനെന്നെയും കൂട്ടി റൂമിലേയ്ക്ക് നടന്നു.. അധികം വൈകാതെ ഞാനും ദിയയും തിരിച്ചു ഓട്ടോയിൽ കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി... ഓട്ടോ മുറ്റത്ത് നിർത്തിയപ്പോൾ തന്നെ കാർത്തു വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നു...ദിയയെ ഓടി വന്നവൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു...രണ്ടും കൂടെ ചലപില സംസാരം തുടങ്ങിയിരുന്നു...ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കാർത്തു എന്നെ പാളി നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ മുഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... ദിയ:-അതേ...നാത്തൂനെ...ഞാൻ നിൽക്കണോ..പോണോ...അല്ല പിന്നേ.. എന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോളും നോട്ടം മുഴുവൻ വല്ലയിടത്തും...ചേട്ടയെ ആരും കൊണ്ട് പോകത്തോന്നുമില്ല..സമയമാകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ കാരണവന്മാർ കൈ പിടിച്ചേല്പിക്കും അത് വരെ അടക്കവും ഒതുക്കവുമായി കഴിഞ്ഞോള...പറയുന്നത് കുട്ടിയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ...

കാർത്തു:-ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിയെടി...ഇത് പോലെ നാക്കിനെല്ലില്ലാത്ത ഒരു സാധനം...വലിയൊരു കാരണവത്തി വന്നേക്കുന്നു...ഏട്ടാ..ഞാൻ വരുമ്പോൾക്കും ഇവളെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഓടിച്ചേക്കനെ...ഈ കുശുംബത്തിയെ