Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 15 [രാജർഷി]

നോക്കിപ്പറഞ്ഞു...മനുചേട്ടനും ചെറിയച്ചനും ഷെഡിനകത്തേയ്ക്ക് പോയി..ഞാൻ പടത്തേയ്ക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ നടന്നു...പാടത്തിന്റെ കരയിൽ മനുവേട്ടനെയും കാത്തിരുന്നു... പണ്ടൊക്കെ പാടത്ത് നെൽകൃഷിയായിരുന്നു..ഇപ്പോൾ പണിക്കാരെ കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് പകരം പാടം നിറയെ വാഴകൃഷി കൈയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു...കുലകൾ എല്ലാം വെട്ടിപ്പോയി..ഓരോ കുറ്റിയിലും ഒരാൾ പോക്കത്തിൽ ഉള്ള നിറയെ കണ്ണുകൾ നിൽക്കുന്നുണ്ട്...നല്ലൊരു കാട് പോലെ..പുറത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാൽ അകത്ത് ആരെങ്കികും ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയുക പോലുമില്ല...ഒറ്റയ്ക്ക് മനുവേട്ടന്റെ കൂടെ വരേണ്ടിയുരുന്നില്ലെന്നു തോന്നി...

കാത്തിരുന്ന് മടുത്തോടി കാന്താരി...ചിന്തിയിൽ ആണ്ടിരുന്ന ഞാൻ മനുവേട്ടന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു തിരിഞ്ഞു നോക്കി...മനുവേട്ടൻ അടുത്തെത്തിയിരുന്നു... വാടി... പെണ്ണേ... അന്തംവിട്ട് നോക്കി നിൽക്കാതെ..മനുവേട്ടൻ എന്നെ കൈകൊണ്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് വാഴക്കൂട്ടത്തിലേയ്ക്കിറങ്ങി...ഹൊ... നല്ലവണ്ണം കുടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു...നാറിയിട്ട് വയ്യ....ഞാൻ മനുവേട്ടന്റെ കൈകൾ മാറ്റിയിട്ട് മാറി നിന്ന് മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി കണ്ണുകൾ ചുവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു നിത്യ':- ശരിക്ക് കെട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലെ...ചെറുതായി അടുന്നുണ്ടല്ലോ..ഇന്ന് ഇലവെട്ടു വല്ലതും നടക്കോ... മനു:-ഒന്ന് പൊടി പെണ്ണേ... ഇങ്ങനുള്ള സമയങ്ങളിൽ ഇത്തിരി കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്തിന് കൊള്ളാം.. ഇതൊക്കയൊരു രസമല്ലേ... നിന്നെപ്പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല.. പെണ്ണുങ്ങൾക് ഇത് വല്ലതും അറിയോ...നിനക്കെന്നല്ല മദ്യത്തിന്റെ മണം ഒരു പെണ്ണിനും പിടിക്കില്ല..ആ..നി വാ വേഗം ഇല വെട്ടിയെടുത്ത് പോകാൻ നോക്കാം...ചെറിയൊരു മഴക്കോളുണ്ട്... മനുവേട്ടൻ ഇലകൾ വെട്ടിയിടാൻ തുടങ്ങി..ഞാനതൊക്കെ പെരുക്കിക്കൂട്ടി വള്ളിയിൽ വച്ച് കെട്ടി ഒരിടത്ത് കൂട്ടിവച്ചു... താഴെ നിന്ന് വെട്ടാവുന്ന ഇലകൾ കുറവായിരുന്നു...എത്താവുന്നതൊക്കെ വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞു...ഞാനതൊക്കെ കെട്ടി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു... മനു:-ഒരു തോട്ടി എടുത്തില്ലല്ലൊടി...ആവശ്യത്തിനുള്ള ഇലയുടെ പകുതി പോലും ആയിട്ടുമില്ല..ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും...കണ്ണുകൾക്ക് ഇത്രയും പൊക്കം ഉണ്ടാകുമെന്ന് പോരുമ്പോൾ കരുതിയുമില്ല... നിത്യ:-ഞാൻ പോയി തോട്ടി എടുത്തിട്ട് വരട്ടെ... മനു:-അടിപൊളി...ഇത്രയും ദൂരം പോയി തോട്ടി എടുത്തിട്ട് വരുമ്പോലെയ്ക്കും...ഇരുട്ടായിട്ടുണ്ടാകും.. നിത്യ:-ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും... മനു:-നാളെ വേട്ടാമെന്ന് വച്ചാൽ വെളുപ്പിന് തന്നെ അമ്പലത്തിലോട്ട് പോകണം രാവിലെ ഇറങ്ങിയാൽ ആണ് മുഹൂർത്തം ആകുമ്പോൾക്കും അവിടെ എത്തുള്ളു...വെട്ടിയ ഇലകൾ ഇന്ന് വൈകിട്ടതെയ്ക്ക് പോലും തികയില്ല..ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയേ ഉള്ളു... അതിന് മോള് തന്നെ മനസ്സ് വയ്ക്കണം... നിത്യ:-ങ്ങേ... ഞാനോ...ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാണ്... മനു:-അതോ...ഞാൻ നിന്നെ എടുത്ത് പൊക്കിപ്പിടിക്കാം നി ഇല വെട്ടിയിടണം.... നിത്യ:-അയ്യേ...എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും വയ്യ... മനു:-വേറെ വഴിയൊന്നും ഇല്ല...വയ്യെങ്കിൽ ഉള്ള ഇലയും കൊണ്ട് പോകാൻ നോക്കാം..ഒരു പണി