Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 15 [രാജർഷി]

വച്ച് കെട്ടി ഒരിടത്ത് കൂട്ടിവച്ചു... താഴെ നിന്ന് വെട്ടാവുന്ന ഇലകൾ കുറവായിരുന്നു...എത്താവുന്നതൊക്കെ വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞു...ഞാനതൊക്കെ കെട്ടി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു... മനു:-ഒരു തോട്ടി എടുത്തില്ലല്ലൊടി...ആവശ്യത്തിനുള്ള ഇലയുടെ പകുതി പോലും ആയിട്ടുമില്ല..ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും...കണ്ണുകൾക്ക് ഇത്രയും പൊക്കം ഉണ്ടാകുമെന്ന് പോരുമ്പോൾ കരുതിയുമില്ല... നിത്യ:-ഞാൻ പോയി തോട്ടി എടുത്തിട്ട് വരട്ടെ... മനു:-അടിപൊളി...ഇത്രയും ദൂരം പോയി തോട്ടി എടുത്തിട്ട് വരുമ്പോലെയ്ക്കും...ഇരുട്ടായിട്ടുണ്ടാകും.. നിത്യ:-ഇനിയിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും... മനു:-നാളെ വേട്ടാമെന്ന് വച്ചാൽ വെളുപ്പിന് തന്നെ അമ്പലത്തിലോട്ട് പോകണം രാവിലെ ഇറങ്ങിയാൽ ആണ് മുഹൂർത്തം ആകുമ്പോൾക്കും അവിടെ എത്തുള്ളു...വെട്ടിയ ഇലകൾ ഇന്ന് വൈകിട്ടതെയ്ക്ക് പോലും തികയില്ല..ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയേ ഉള്ളു... അതിന് മോള് തന്നെ മനസ്സ് വയ്ക്കണം... നിത്യ:-ങ്ങേ... ഞാനോ...ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാണ്... മനു:-അതോ...ഞാൻ നിന്നെ എടുത്ത് പൊക്കിപ്പിടിക്കാം നി ഇല വെട്ടിയിടണം.... നിത്യ:-അയ്യേ...എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും വയ്യ... മനു:-വേറെ വഴിയൊന്നും ഇല്ല...വയ്യെങ്കിൽ ഉള്ള ഇലയും കൊണ്ട് പോകാൻ നോക്കാം..ഒരു പണി ഏല്പിച്ചിട്ട് പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റിയില്ലന്നുള്ള നാണക്കേട് ഉണ്ടാകുമെന്നേയുള്ളൂ... നിത്യ:-ഏട്ടാ...മനപ്പൂർവം ആണോ...ഒന്നാമത് ഞാൻ പാവാടയും ബ്ലോസും ആണ് വേഷം ഏട്ടൻ എടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ആരെങ്കിലും കണ്ടോൻഡ് വന്നാൽ പിന്നെ അത് മതി... മനു:-നിന്നോട് സൂര്യ പറഞ്ഞതല്ലരുന്നോ...ഡ്രെസ് മാറ്റിക്കൊള്ളാൻ....ഈ കാടിനിടയിൽ ആര് കാണാൻ ആണ്..അല്ല ഈ സന്ധ്യയാകാറയപ്പോൾ ആര് വരാനാണിങ്ങോട്ട്...പറ്റില്ലെങ്കിൽ പോകാൻ നോക്കാം... നിത്യ:-ശരി..ഇനി ഞാൻ കാരണം നാണം കേടാൻ നിൽക്കേണ്ട..ആ കത്തിയിങ് താ...ഞാൻ മനുവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കത്തി വാങ്ങി വാഴക്കന്നിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നു... മനുവേട്ടൻ എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചെന്നെ ഉയർത്തി...ഞാൻ ഇലകൾ പിടിച്ച് വെട്ടിയിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു....

നിന്നെ കാണുന്നത് പോലല്ലല്ലൊടി ...എന്തൊരു മുടിഞ്ഞ വെയിറ്റാടി പെണ്ണേ..നിനക്ക്..മനുവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട്