Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 16 [രാജർഷി]

സ്ഥലകാലബോധത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു..ഞാൻ വേഗം അവളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അവളെ മരത്തിലേക്ക് ചാരി നിർത്തിയിട്ട് കുറച്ചു മാറി കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു...കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളിൽ നിന്നും പ്രതികരണം ഒന്നും കേൾക്കാതായപ്പോൾ ഞാൻ സങ്കോചതോടെ പതിയെ തലയുയർത്തി നോക്കി...അവൾ മരത്തിൽ ചാരി നിന്ന് എന്റെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്...അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമക്കനൽ എരിയുന്നത് പോലെ തോന്നി...ഞാൻ തലകുനിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ കുണ്ണക്കുട്ടൻ കമ്പിയായി തലപ്പ് ഷാളിന്റെ പുറത്തേയ്ക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...ഞാൻ വേഗം കൈകൾ കൊണ്ട് കുണ്ണയെ മറച്ചു പിടിച്ചു...അവൾ വേഗം നോട്ടം പിൻവലിച്ച് മുഖം സൈഡിലോട്ട് തിരിച്ചു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു...അവളുടെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ പകുതി സമാധാനമായി.പെട്ടെന്നൊരവേശത്തിൽ അബദ്ധം കാണിച്ചെങ്കിലും അവൾക്ക് വഴക്കിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലായി...

അഴിച്ചോ... സമയം പോകുന്നു..നോക്കിയിട്ട് വേണം പോയിട്ട് വരാൻ..അവളോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ചെറുതായി വിക്കലും വിറയലും അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു...

ഏട്ടാ...അഴിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല കടുംകെട്ടായെന്ന തോന്നുന്നെ...അവളെന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു...നാണം വന്നിട്ടാണോ...അതോ..വികാരം കയറിയിട്ടാണോ എന്തോ..അവളുടെ മുഖം ചുവന്ന് തുടുത്തിരുന്നു...

ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ...ഒരു കാര്യം ചെയ്താലോ..എന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് പതിയെ നടന്ന് പോകാൻ പറ്റുമോയെന്നു നോക്കിയാലോ...പുഴക്കടവിൽ എത്തുമ്പോൾ കാർത്തുവിനോട് ഇക്കരയ്ക്ക് വരാൻ പറയാം ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടിയാൽ ഇത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും അക്കരെ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കും...ആദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ കാർത്തു ഇത്തിരി ദേഷ്യപ്പെടുമായിരിക്കും അത് കാര്യമാക്കണ്ട നമ്മൾ വേണമെന്ന് കരുതി വരുത്തിക്കൂട്ടിയതോന്നുമല്ലല്ലോ...നമുക്ക്കടവിലേയ്ക്ക് പോകാൻ നോക്കാം...

ഏട്ടൻ താങ്ങിയാലും അത്രയും ദൂരം നടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല...വേദനയെക്കാൾ കൂടുതൽ കാലിനൊരു മരവിപ്പാണ്...കഴിയുമെങ്കിൽ എട്ടനൊന്നു തിരുമ്മിത്തരാവോ എന്നെക്കൊണ്ട് തനിയെ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാ...തിരുമ്മി കാലൊന്ന് ചൂടാക്കിയാൽ ചിലപ്പോൾ ഒരുവിധം നടക്കാൻ കഴിയുമെന്നാണ്