Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 3 [രാജർഷി]

ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ സഹായിച്ചതും പോര ന്നിട്ട് കളിയാക്കുന്നു.2 ദിവസം വിരുന്നുകാരിയായി വന്ന എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്നതും പോര ന്നിട്ട് അവളിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു. ദിയ:-ഞാൻ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞപ്പോൾക്കും ചേച്ചി പിണങ്ങിയോ ... ലച്ചു:- ഇല്ലെടി പോത്തെ ഞാനും ചുമ്മ പറഞ്ഞതാ.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഞാനും നീയും ഇവന്റെ പെങ്ങന്മാർ അല്ലെ നമുക്കാകെ ഒരങ്ങളായല്ലേയുള്ളൂ വയ്യാതിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മളല്ലതെ വേറെ ആരാ സഹായിക്കുക . അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചേച്ചി എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചു.ഞാൻ ചിരിക്കണോ വേണ്ടയോ ആലോചിച്ചു ചിരിച്ചപ്പോൾ വളിച്ച ചിരിയായിപ്പോയി.എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ചമ്മൽ മാറുന്നില്ല. ഇവർക്കൊകെ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നോ ആവോ .അല്ലാത്തപ്പോൾ കണ്ടാൽ ഇത്രയും ഡീസന്റ് വേറെ ആരും ഇല്ലെന്ന് തോന്നും അടുത്തറിയുമ്പോൾ ആണ് യഥാർഥ മുഖം മനസ്സിലാകുന്ന.കുറച്ചു കഴിച്ചപ്പോൾക്കും ഞാൻ കഴിക്കൽ നിർത്തി വായ്ക്കൊക്കെ നല്ല കയ്പ് ഒരു രുചിയുമില്ല വിശപ്പുമില്ല മരുന്ന് കഴിക്കാനാമല്ലോ.കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ചേച്ചിയുടെ വക കലിപ്പും കാണേണ്ടി വരും.അത് കൊണ്ടാണ് വേണ്ടഞ്ഞിട്ടും കുറച്ചെങ്കിലും കഴിച്ചത് .അവരും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലച്ചു:- നി ഒട്ടും കഴിച്ചില്ലല്ലോ.

ഞാൻ:- ഇത് മതി ചേച്ചി ഇനിയും കഴിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ കഴിച്ചതും വെളിയിൽ വരും. ലച്ചു:- ന്നാൽ എനിറ്റാലോ.. ദിയ:- ആ..ചേച്ചി അഞ്ജു വിളിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാൻ കൂട്ട് ചെല്ലാമോ ചോദിച്ചു. ഞാൻ ചേച്ചി വന്നിട്ടുണ്ട് ചോദിച്ചിട്ട് പറയാം പറഞ്ഞു. എന്താ ചെയ്യ.... ലച്ചു:-നി പൊയ്ക്കോടി ഞാൻ ഇവിടുണ്ടല്ലോ .ആ നിനക്കിനി എന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകേണ്ടത്.. ഞാൻ:- നാളെ പോകണം ദിയ:- ന്നാൽ ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് വിളിച്ചു പറയട്ടെ റെഡിയായി നിൽക്കാൻ .സമയം 1 മണിയായി ഇപ്പോൾ പോയി ചീട്ട് എടുത്താലെ സന്ധ്യയ്ക്ക് മുൻപ് വരാൻ പറ്റുള്ളൂ. ഇന്നലെ അവധി ആയത് കൊണ്ട് ഇന്ന് നല്ല തിരക്കായിരിക്കും. അതും പറഞ്ഞു അവൾ മുറിയിലേയ്ക്ക് പോയി.ചേച്ചി പോയി കൈ കഴുകി വന്നു.എന്നെ കൊണ്ട് പോയി കൈ കഴുകിച്ചു മുറിയിൽ ആക്കി ദിയയുടെ അടുത്തോട്ട് പോയി. ഞാൻ ഫോണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചി മുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു .ചേച്ചി വേഷം മാറിയിരുന്നു.ആദ്യം ചുരിദാർ