Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 7 [രാജർഷി]

ഉണ്ടായിരുന്നു.അവൾ വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന കവർ എന്നെ ഏല്പിച്ചു ലച്ചു:-ഇത്രയും നല്ലൊരു അനുഭവം തന്നതിന് ഒത്തിരി നന്ദിയുണ്ട് ദിനുക്കുട്ട..ഇതിൽ പഴവും ജ്യുസുമുണ്ട് ചേച്ചിയെ സുഖിപ്പിച്ചു എന്റെ കുട്ടൻ ക്ഷിണിച്ചതല്ലേ കഴിച്ച് ആടുകളെയും കൂട്ടി പതിയെ വന്നാൽ മതി.... ലച്ചുവും ദിയയും വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോയി... നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ പഴം തിന്ന് ജ്യുസും കുടിച്ച് പോകാനായി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഫോണിൽ മെസ്സേജ് ടോൺ കേട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ കാർത്തുവായിരുന്നു.ദേഷ്യത്തിലുള്ള ഒരു സ്‌മൈലി മാത്രേ ഉണ്ടായുള്ളൂ. ഞാൻ:-എന്താ പെണ്ണേ..ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ..വീണ്ടും അവൾ തുടരെത്തുടരെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള സ്‌മൈലി അയച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു ഞാൻ:-കാര്യം പറയു പെണ്ണേ എനിയ്ക്കും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടട്ടോ ഞാൻ വച്ചിട്ട് പോകുമെ... കാർത്തു:-പിന്നെ ചേട്ടയ്ക്ക് മാത്രല്ലേ ദേഷ്യം വരാൻ പാടുള്ളൂ.അല്ലേലും ദുഷ്ടനാണ് കാണുമ്പോൾ ഉള്ള സ്നേഹം മാത്രമേയുള്ളു അല്ലെ . ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞു കയറി വന്നതാണല്ലോ അപ്പോൾ ഇത്രയൊക്കെ പ്രതിക്ഷിച്ചാൽ മതിയല്ലോ അല്ലേ... ഞാൻ:- എന്റെ പൊന്നേ...എനിയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല .എന്താ കാര്യം തെളിച്ചു പറ പെണ്ണേ...വലിഞ്ഞു കയറി വരുന്നവരെയൊന്നും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാറില്ല എനിയ്ക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടം ഉണ്ടായോണ്ട് തന്ന എന്റെ കാർത്തുപെണ്ണിനെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന....

കാർത്തു:-അച്ചോടാ....പറയുമ്പോൾ എന്താ സ്നേഹം.നേരിൽ കാണുമ്പോൾ മാത്രം മതി അല്ലേൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മെസ്സേജ് അയക്കണം അല്ലെ..ഇടയ്ക്കൊന്നു വിളിക്കോ..മെസ്സേജ് അയക്കോ...ഒന്നുമില്ല കാമുകിയെന്നുള്ള പേര് മാത്രം .കൂടെ പടിക്കുന്നവളുടെയോക്കെ കാമുകന്മാർ ഫോൺ നിലത്ത് വയ്ക്കാതെ രാത്രി പകലെന്നില്ലാതെ പിറകെ ശല്യമായി കൂടുമ്പോൾ അതും മൂന്നും 4 പേരെയൊക്കെ ഒരേ സമയം കൊണ്ട് നടക്കുന്നവർ ആണെന്നോർക്കണം.ഇവിടെ എന്തോരം ചുള്ളന്മാർ എന്റെ പിറകെ നടന്നിട്ടും എനിയ്ക്കാകെ മനസ്സിൽ കയറിയ സാധനം ഒന്ന്