Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 7 [രാജർഷി]

പെണ്ണേ..ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ..വീണ്ടും അവൾ തുടരെത്തുടരെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള സ്‌മൈലി അയച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു ഞാൻ:-കാര്യം പറയു പെണ്ണേ എനിയ്ക്കും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടട്ടോ ഞാൻ വച്ചിട്ട് പോകുമെ... കാർത്തു:-പിന്നെ ചേട്ടയ്ക്ക് മാത്രല്ലേ ദേഷ്യം വരാൻ പാടുള്ളൂ.അല്ലേലും ദുഷ്ടനാണ് കാണുമ്പോൾ ഉള്ള സ്നേഹം മാത്രമേയുള്ളു അല്ലെ . ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞു കയറി വന്നതാണല്ലോ അപ്പോൾ ഇത്രയൊക്കെ പ്രതിക്ഷിച്ചാൽ മതിയല്ലോ അല്ലേ... ഞാൻ:- എന്റെ പൊന്നേ...എനിയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല .എന്താ കാര്യം തെളിച്ചു പറ പെണ്ണേ...വലിഞ്ഞു കയറി വരുന്നവരെയൊന്നും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാറില്ല എനിയ്ക്ക് ശരിക്കും ഇഷ്ടം ഉണ്ടായോണ്ട് തന്ന എന്റെ കാർത്തുപെണ്ണിനെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന....

കാർത്തു:-അച്ചോടാ....പറയുമ്പോൾ എന്താ സ്നേഹം.നേരിൽ കാണുമ്പോൾ മാത്രം മതി അല്ലേൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മെസ്സേജ് അയക്കണം അല്ലെ..ഇടയ്ക്കൊന്നു വിളിക്കോ..മെസ്സേജ് അയക്കോ...ഒന്നുമില്ല കാമുകിയെന്നുള്ള പേര് മാത്രം .കൂടെ പടിക്കുന്നവളുടെയോക്കെ കാമുകന്മാർ ഫോൺ നിലത്ത് വയ്ക്കാതെ രാത്രി പകലെന്നില്ലാതെ പിറകെ ശല്യമായി കൂടുമ്പോൾ അതും മൂന്നും 4 പേരെയൊക്കെ ഒരേ സമയം കൊണ്ട് നടക്കുന്നവർ ആണെന്നോർക്കണം.ഇവിടെ എന്തോരം ചുള്ളന്മാർ എന്റെ പിറകെ നടന്നിട്ടും എനിയ്ക്കാകെ മനസ്സിൽ കയറിയ സാധനം ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്ക പോലുമില്ല .എല്ലാം നേരിൽ കണ്ടിട്ടും ഞാൻ വലിഞ്ഞു കേറി വന്നതും പോര വിശ്വസിച്ചു എന്നെത്തന്നെ തന്നതും കൊണ്ടല്ലേ എന്നെ ഒരു വിലയുമില്ലാത്തത് .ഇന്ന് വനത്തിൽ വച്ച് കാണാം പറഞ്ഞതല്ലേ ന്നിട്ട് ഒന്ന് വിളിയ്ക്ക പോലും ചെയ്ത .ഇതിനൊക്കെ ഞാൻ എന്താ കരുതേണ്ട .ഞാനൊരു ചീത്തപ്പെണ്ണണെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും അല്ലെ...ചേട്ടയ്ക്ക് എന്നെ സ്നേഹിക്കാനാവുന്നില്ലെങ്കിൽ തുറന്ന് പറഞ്ഞോ ഞാൻ ഒരു ശല്യമായി പിറകെ നടക്കില്ല എന്റെ ജീവിതത്തിൽ വേറൊരു പുരുഷൻ ഉണ്ടാവുകയുമില്ല ചേട്ടയുടെ അകൽച്ച എനിയ്ക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല ചേട്ടായി.... ദൈവമേ....എന്തൊക്കെയാ ഈ പെണ്ണ് മനസ്സിൽ കൂട്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന....പെണ്ണ് ആകെ സങ്കടത്തിൽ ആണെന്നെനിയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അല്ല...ഇത്രയും നാൾ വെറുതെ നടന്നപ്പോൾ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു ഇതിപ്പോൾ എല്ലാം കൂടെ ഒരുമിച്ച് തള്ളിക്കയറി വരുമ്പോൾ എല്ലാം മാനേജ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ ഒരുത്തനല്ലേയുള്ളൂ...എന്ത് പറയണമെന്നറിയതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി അവളുടെ ഭാഗത്ത് നോക്കിയാൽ അവൾ പറയുന്നത് ശരിയാണ്.മറിച്ച് എന്റെ അവസ്‌ഥ വല്ലതും അവൾ അറിയുന്നുണ്ടോ..യ്യോ...അറിയതിരിക്കുന്ന നല്ലത്.പോരാത്തതിന് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യത്തെ