Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 7 [രാജർഷി]

പോംവഴി കണ്ടെത്തുമെന്ന ആശ്വാസത്തോടെ കുളിയ്ക്കാനായി ബാത്റൂമിലെയ്ക്ക് നടന്നു. കുളിച്ച് വന്നപ്പോൾ ലച്ചു ബെഡിൽ എന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തായി വല്ലതും നടക്കോ.... ഞാൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു. ലച്ചു:-പിടയ്ക്കാതെടാ ചെക്കാ...ഞാനൊരു കാര്യം ഏറ്റാൽ നടന്നത് പോലെയല്ലേട കുട്ടാ... ഞാൻ:-പഞ്ച് ഡയലോഗ് അടിയ്ക്കാതെ കാര്യം പറയുന്നുണ്ടോ..ദേ.. സമയം ഇപ്പോൾ തന്നെ ആറരയായി... ലച്ചു:-ആ...നി കാർത്തുവിനെ വിളിച്ചിട്ട് അമ്മായിയെ വിളിക്കാൻ പറയണം .എന്നിട്ട് അവളോട് അമ്മയും അച്ഛനും കൂടെ മാമന്റെ വീട്ടിൽ പോയേക്കാന് വരാൻ താമസിക്കും അച്ഛച്ഛനും അവളും മാത്രമേയുള്ളു അച്ചച്ചനു സുഖമില്ലാത്തതിനാൽ തനിച്ചിരിക്കാൻ പേടിയാണ് ദിയയെ കൂട്ടിന് വിടാമോ ചോദിക്കാൻ പറയണം....ദിയ തലവേദനയാണ് പറഞ്ഞു പോകാൻ വിസമ്മതിക്കും അപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പോകാൻ പറയും...നി ആദ്യമൊന്നും സമ്മതിക്കരുത് അമ്മായി നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ അവസാനം നിവൃത്തിയില്ലാത്ത പോലെ സമ്മതിക്കണം. എങ്ങനെയുണ്ട് കൊള്ളവോ... ഞാൻ:-സംഭവം കൊള്ളാം പറയുന്നത് പോലെയൊക്കെ നടന്നാൽ... ലച്ചു:-ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് ഈ ഒരു കാര്യമേ തോന്നുന്നുള്ളു നി സമയം കളയാതെ കാർത്തുവിനെ വിളിച്ച് പറ.അമ്മായിയും ദിയയും ഹാളിൽ ഉണ്ട് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ ശരിയാകുട ചെക്കാ... ലച്ചു ഹാളിലോട്ട് പോയി.ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് കാർത്തുവിനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു.അവൾ ok പറഞ്ഞു വച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാളിൽ അമ്മയുടെ ഫോണിൽ ബെൽ അടിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മ ഫോണെടുത്ത് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.ഞാൻ ടെൻഷനായി മുറിയിൽക്കൂടെ നടന്നു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ റൂമിലേയ്ക്ക് വന്നു.. അമ്മ:-മോനെ..കാർത്തു വിളിച്ചിരുന്നു അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ മുത്തശ്ശിയെ കാണാൻ മാമന്റെ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കാനു രാത്രി വൈകിയേ തിരിച്ചെത്തുള്ളു .അവിടെ അവളും സുഖമില്ലാത്ത അച്ഛച്ചനും തനിച്ചല്ലേയുള്ളൂ.അവൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കാൻ നല്ല പേടിയുണ്ട് അവർ വരുന്നത് വരെ മോൻ