Chapter Title : അഞ്ജുവും കാർത്തികയും എന്റെ പെങ്ങളും 9 [രാജർഷി]
ഞാൻ കരഞ്ഞത്...ഉറങ്ങിയെണീറ്റപ്പോഴും നിന്നോടുള്ള വികാരത്തിന് ഒരു മാറ്റവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല...ആരോടെങ്കിലും തുറന്ന് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ പതിയെപ്പതിയെ ഞാനൊരു സൈക്കോമോഡിലേയ്ക്ക് മാറുമോയെന്നു ഞാൻ ഭയന്നു..ആലോചിച്ചപ്പോൾ മറ്റാരേക്കാളും നിന്നോട് തന്നെ നേരിട്ട് പറയുന്നതാണ് നല്ലതെന്നെനിയ്ക്ക് തോന്നി..നിയിപ്പോൾ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോടിത് പറയുമായിരുന്നു....പറയാതെ പോയിരുന്നെങ്കിൽ ചിലപ്പോഴതോരു ദുരന്തമായേനെ....ദിനുക്കുട്ടാ..ഇത് നമ്മൾ രണ്ടാളും അല്ലാതെ വേറെയൊരാളും അറിയരുത്...പിന്നെ എനിയ്ക്കൊരു അപേക്ഷയുണ്ട്...
ഞാൻ:-അയ്യോ...എന്തൊക്കെയാ ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ പറയുന്ന ഇത് വരെ ചേച്ചിയുടെ എന്തെങ്കികും ആവശ്യങ്ങൾ ഞാൻ നിരാകരിച്ചിട്ടുണ്ടോ...പിന്നെന്തിനാണിപ്പോൾ നമുക്കിടയിൽ പുതിയ ശീലങ്ങൾ.എന്തായാലും ചേച്ചി അപേക്ഷിക്കാതെ അജ്ഞാപിച്ചോളൂ എന്നെക്കൊണ്ടു സാധിക്കുന്ന കാര്യം ആണെങ്കിൽ നടത്തിയിരിക്കും...
ലച്ചു:-ശരി പറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോൾ വാക്ക് മാറരുത്...ഈ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ നിന്റെ പ്രണയിനി ആയിരിക്കും നമുക്കായി തനിച്ചു കിട്ടുന്ന സമയങ്ങളിൽ മാത്രം...എന്റെ വിവാഹം കഴിയുന്നത് വരെ നമുക്കായി ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിലും അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയും മതിവരുവോളം നീയെന്നിൽ പ്രണയവും കാമലഹരിയും നിറയ്ക്കണം...സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമാണെങ്കിൽ വിവാഹിതയായതിന് ശേഷവും...ഒരു കാരണവശാലും ഞാൻ കാരണം കാർത്തുവുമായുള്ള നിന്റെ റിലേഷനിൽ ഒരു കോട്ടവും ഉണ്ടാകാനും പാടില്ല....
ചേച്ചി പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു മറുപടിക്കായി എന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കിയിരുന്നു...കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നിശബ്ദത തീർത്ത് കടന്നു പോയി ...
ഞാൻ:-ഭാവിയിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെല്ലാം നടക്കുമോയെന്നെനിയ്ക്കറിയില്ല.എന്നാലും ഇപ്പോളത്തെ സാഹചര്യം വച്ചേനിയ്ക്ക് തോന്നിയത് പറയാം...എന്തായാലും ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം ആയിരിക്കും ആദ്യം നടക്കുക....അത് വരെ ചേച്ചി പറഞ്ഞതിനെല്ലാം എനിയ്ക്ക് സമ്മതമാണ്...അതുപോലെ കാർത്തുവുമായുള്ള എന്റെ വിവാഹശേഷം കാർത്തു മാത്രമേ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ....ചെച്ചിയെന്റെ നേരെ കൈനീട്ടി ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കൈക്ക് മുകളിലായെന്റെ കൈ ചേർത്തു.....
ലച്ചു നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടെന്നെ ഇറുകെപ്പുണർന്നു...മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ഭ്രാന്തമായി ചുംബിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...എനിയ്ക്കും മൂടായി തുടങ്ങിയിരുന്നു...ലച്ചുവിന്റെ
💬 Comments
View all comments