Chapter Title : അന്ന് രാവില്‍ [Master]

എന്നയാള്‍ ആദ്യമായി അറിയുകയായിരുന്നു. അമ്മായിയപ്പന്‍ കാണുന്നുണ്ട് എന്നറിയാതെ റീബ സ്വയം മറന്ന് ആ മുഴുത്ത കാരറ്റ് തെരുതെരെ പൂറ്റില്‍ കടത്തി ഇളക്കി. ഭര്‍ത്താവ് ഒപ്പമുള്ള ഇവള്‍ക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്ര കടി എന്ന് ആ സമയത്തും മത്തായി ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല. ബിജു നല്ല ആരോഗ്യവാനാണ്; കരടിയെപ്പോലെ ഒരുവന്‍. അവനെപ്പോലെ ഒരുത്തനെ കിട്ടിയിട്ടും ഇവള്‍ക്ക് പോരായോ?

ഒരേ സമയം അയാളില്‍ കാമവും കോപവും ഉണ്ടായി.

പക്ഷേ അവളുടെ തടിച്ച തുടകളുടെ നടുവിലൂടെ, മുഴുത്ത ചന്തികള്‍ക്ക് താഴെ സുഗമമായി പൂറ്റിലേക്ക് മുങ്ങിത്താഴുന്ന കാരറ്റ് അയാളിലെ കോപത്തെ കാമത്തിന് കീഴടക്കിക്കൊടുത്തു. എന്ത് നനവും സുഖവുമാണ് അവളുടെ പൂറിന്! കാണാന്‍ തന്നെ എന്ത് സുഖം! അപ്പൊ അതിലൊന്ന് തൊടാനോ രുചിക്കാനോ സാധിച്ചാലോ? മത്തായിക്ക് ഭ്രാന്തുപിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ മാറി നിന്ന അയാള്‍ കതക് പഴയപടി ചാരിയിട്ട് മനസ്സിനെ വരുതിയിലാക്കി; പിന്നെ അവളെ വിളിച്ചു.

“മോളെ റീബെ..ഞാന്‍ വെളീലോട്ടു പോവ്വാ”

സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടി കയറിക്കൊണ്ടിരുന്ന റീബ അത് കേട്ടു.

അവള്‍ ഞെട്ടലോടെ കാരറ്റ് ഒളിപ്പിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് വേഗം പാന്റീസ് വലിച്ചുകേറ്റി. പിന്നെയവള്‍ കതക് തുറന്നു പുറത്തെത്തി.

അവളുടെ തുടുത്തു ചുവന്ന മുഖവും, അതിലെ സുഖം മുറിഞ്ഞതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയും, ചോര കിനിയുന്ന ചുണ്ടുകളിലെ നനവും മത്തായിയുടെ സമനില തെറ്റിച്ചു എങ്കിലും അയാള്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

“ആ കുര്യച്ചന്‍ ശകലം കാശ് തരാനുണ്ട്‌. ഞാന്‍ പോയിട്ട് വരാം”

“ചായ ഇടണോ അപ്പച്ചാ” റീബ ചോദിച്ചു.

“വേണ്ട. വഴീന്നു കുടിച്ചോളാം”

പറഞ്ഞിട്ട് അയാള്‍ വേഗം പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

അയാള്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ റീബ