Chapter Title : അന്നൊരുനാൾ നിനച്ചിരിക്കാതെ 2 [മന്ദന്‍ രാജാ]

"'ആ ....രാവിലെ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് വിറച്ചത് പോലെ "''

"'ആ ..അതെ ... സാധനം കയ്യിലുണ്ട് "''

"'സാധനം കയ്യിലിരുന്നോട്ടെ കുട്ടാ ..ആവശ്യം വരും ..തത്കാലം ഉമ്മ പിടിച്ചോ .. ബൈ സീയൂ ഉമ്മ .."'

"'താങ്ക്സ് ഡി ...ഉമ്മ ..ഉമ്മ എവിടെയാ നീ തന്നെ ?'''

"'നിനക്കിഷ്ടമുള്ളയിടത്തു എടുത്തു വെച്ചോ ?''

"'ഞാൻ താഴേക്ക് വെച്ചു "'

''ഹഹഹ ..നീ അവിടെയെ വെക്കൂന്നെനിക്കറിയാരുന്നു ...എന്നാൽ സാധനത്തിൽ തന്നെയിരുന്നോട്ടെ ..ഞാൻ പോയി ഊണ് കഴിക്കട്ടെ "'ധന്യ മെസ്സേജ് വിട്ടപ്പോൾ ശ്രീദേവ് കുലുക്കലിന്റെ പരമോന്നതിയിൽ എത്തിയിരുന്നു .

''''''''''''''''''''''''''''''''

ദേവൻ രണ്ടുമൂന്ന്‌ തവണ പോസ്റ്റ് ഓഫീസിന്റെ മുന്നിലും രാധിക വരുന്ന വഴിയിലും പോയെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്ന സാഹചര്യം ആയിരുന്നില്ല . ഒന്നെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും കാണും , പോസ്റ്റ് ഓഫീസാണേൽ ആണേൽ രവിയുടെ കടയുടെ അടുത്തും .

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ദേവൻ വൈകുന്നേരം ഒറ്റപ്പാലത്തു നിന്നും കൃഷിക്കാവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി മടങ്ങി വരുമ്പോഴാണ് രാധിക ഒരു ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത് . ദേവൻ ജീപ്പ് തിരിച്ചവളുടെ അടുത്തുകൊണ്ട് പോയി നിർത്തി .
"' മോളെ .. വീട്ടിലേക്കാണെൽ കേറിക്കോ ""'
ദേവനെ കണ്ടതും രാധിക വെറുപ്പോടെ മുഖം തിരിച്ചു .

"'ഹാ ..കേറ് മോളെ ..അല്പം സംസാരിക്കാനുണ്ട് .''' ദേവൻ ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ രാധിക പിന്നോക്കം മാറി . ബസ്റ്റോപ്പിൽ മൂന്നാലുപേര് കൂടിയുണ്ട് .

"'എന്റെ പെങ്ങടെ മോളാ ..അവളോരുത്തന്റെ കൂടെ ഇഷ്ടത്തിലാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനൊന്നടിച്ചു .അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിലാ .. മോള് വന്നേ മാമൻ പറയട്ടെ "'ദേവൻ രാധികയുടെ കയ്യിൽ പിടിക്കാനായി വന്നപ്പോൾ രാധിക അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് നീങ്ങി നിന്നു . . ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെ ആളുകളവരെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി .

"'എന്നിട്ടയാളെന്തിയെ മോളെ ..നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചോ .?''' അവിടെ നിന്നിരുന്ന പ്രായമായ ഒരു സ്ത്രീ ചോദിച്ചപ്പോൾ രാധിക അവരെയും ദേവനെയും കണ്ണ് തുറിച്ചു നോക്കി

"'ദേ ..മര്യാദക്ക് വന്നു വണ്ടിയിൽ കേറ് ..നീയിനി ഇവിടെ നിന്നാലിവരൊക്കെ അതുമിതും ചോദിക്കും . ഞാൻ നിന്നെയൊന്നും ചെയ്യില്ല