Chapter Title : അന്നൊരുനാൾ നിനച്ചിരിക്കാതെ [മന്ദന്‍ രാജാ]

. നല്ല പോലെ കളിയാക്കുവേം ചെയ്യും . രണ്ട് മക്കടെ അമ്മയായിട്ടും എന്റെകൂടെ പത്തുമുപ്പത് വർഷമായിട്ടും ഭാമക്കിപ്പോഴും ചമ്മലാ . ആരുടെയേലും മുന്നീ വെച്ച് എന്തേലും പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയാൽ എന്നെ ഓടിക്കും . ഹഹഹ "''

ദേവനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്റെ വീട്ടിലെ സ്ട്രിക്റ്റോർത്തു

റോണിയുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു .

"' കളയടാ .. ഇന്ന് നമ്മള് പരിചയപ്പെട്ട ദിവസമല്ലേ ..ഒന്ന് ഉഷാറായിട്ടിരി ..."'' റോണിയുടെ മുഖം മ്ലാനമായത് കണ്ട ദേവൻ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു

"''നമുക്കിറങ്ങിയാലോ .. ട്രെയിന് നോക്കാം അല്ലെ "' അടുത്തതും വലിച്ചിട്ട് ദേവൻ മേശമേലിരുന്ന റോണിയുടെ കയ്യിലടിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു .

"'ദേവേട്ടനല്ലേ പറഞ്ഞെ ബസിന്റെ വിൻഡോ സീറ്റാണ് ഇഷ്ടോന്ന് "'

"'അതൊക്കെയാതെ .. ഇന്ന് നീയുണ്ടല്ലോ കൂടെ വല്ലതും മിണ്ടിയും പറഞ്ഞുമിരിക്കാൻ .തനിച്ചാവുമ്പോഴാ ബോറ് . ഓരോന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരിക്കാൻ നല്ല സുഖമല്ലേ ..നീ ഒരെണ്ണം കൂടി കഴിക്ക് "' ദേവൻ വെയിറ്ററോട് ഒരു ബക്കാർഡി കൂടി പറഞ്ഞിട്ട് ബില്ലെടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു .

"' ഇത്രേം കഴിച്ചു ശീലമില്ല ദേവേട്ടാ . പണിയാകുമോ ?'''

"' നീയോ ..നല്ല ആരോഗ്യമുണ്ടല്ലോടാ . ഒരു പണിയുമാകില്ല . അഥവാ ആയാൽ നിന്നെ എത്തേണ്ടിടത്തെത്തിച്ചേ ഞാൻ പോകൂ .അത് പോരെ ? നിന്റെയീ പ്രായത്തിൽ ഞാൻ അര ലിറ്ററൊക്കെ പടാപടാന്ന് അടിക്കുവായിരുന്നു .""

"'ഇപ്പഴും ഒട്ടും കുറവില്ല "' റോണി പാതി കാലിയായ ബോട്ടിലിൽ നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞത് .

"'' പണ്ട് കാഞ്ഞിരപ്പള്ളീല് നാടനടിച്ചു ശീലമാ . അന്നൊക്കെ കിട്ടുന്ന പണിക്കൊക്കെ പോകും , വൈകിട്ടാവുമ്പോ വാറ്റും പോത്ത് ഫ്രെയും നിർബന്ധമാ . അതൊക്കെ ഒരു കാലം. പെണ്ണ് കെട്ടിയപ്പോ എല്ലാം നിന്നു "'

"'ചേട്ടനെങ്ങനെയാ ഇവിടെ വന്ന് പെൺ കെട്ടിയത് "'

"'നാട്ടിലെനിക്ക് പെണ്ണ് കിട്ടുവോ ? പറഞ്ഞില്ലേ സകല അലമ്പിനും ഉണ്ടാരുന്നു . വെടിവെപ്പ് വരെ ..ഏത് "'' ദേവൻ റാണിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി മെല്ലെ പറഞ്ഞു "''

""' അപ്പഴാ ഒരു ചിറ്റയെ പാലക്കാട് കെട്ടിച്ചേ. അവര് വഴി വന്ന ബന്ധമാ . പിന്നെ