Chapter Title : അന്തർജനം [അംബി]

ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ല

രവി വീട്ടിൽ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രമേ അവർ വരുള്ളോ, അതുകൊണ്ട് തന്നെ കൂടുതൽ ആയി ഞാനും ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോവാറില്ല

മുനീറിന് 47 വയസ്സായി, അഹമ്മദിന് 44 ഉം

രണ്ടും എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചാ ഉണ്ടാവ, രവീന്ദ്രനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടുപോകാനും സഹായിക്കാനും മുനീറും അഹമ്മദും വീട്ടിൽ വന്ന് സഹായിക്കും,

ഇന്നും അതുപോലെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകണ്ട ദിവസമാണ്,

8 മണി ആവുമ്പോഴേക്കും അഹമ്മെദും മുനീറും വീട്ടിൽ എത്തി, രവീന്ദ്രൻ റെഡി ആയി ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ കിടപ്പാണ്

മുനീർ വെള്ളം എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് കേറി അപ്പോഴാണ് റൂമിൽ ഡ്രസ് മാറുന്ന ദേവികയെ കണ്ടത്,

അടിപാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രം ഇട്ട് ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപം പോലെ തോന്നിച്ചു അവന്.

.ഫോൺ എടുത്തു രണ്ട് മൂന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്തു അതുപോലെ കുറച്ചു നേരം കൂടി നോക്കി നിന്ന്‌ വെള്ളം എടുത്തു ഉമ്മറത് പോയി ഇരുന്നു,

മുനീറിന്റെ കാറിൽ ആയിരുന്നു പോക്ക്, ഇരിക്കാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണം രവീന്ദ്രനെ മുന്നിൽ ഇരുത്തി

അഹമ്മദിനോട് കാർ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു മുനീറും ദേവികയും പിന്നിൽ കേറി.

ദേവിയുടെ സൈഡിൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ലിസ്റ്റ് അടങ്ങിയ ഒരു ബാഗ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് മുനീറും ദേവികയും മുട്ടി ഉരുമ്മി ആയി ഇരുന്നത്

മിററിലൂടെ ഇത് കണ്ട അഹമ്മദ് സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി ഇടക്ക് നന്നായി ഒന്ന് വളച്ചും തിരിച്ചും കൊണ്ടേ ഇരുന്നു

ഓരോ വരവിലും മുനീർ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് ദേവികയുടെ വയറിൽ ചെറുതായി തഴുകും

ദേവികക്ക് ഭാവ മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതോടെ മുനീറിന് കൂടുതൽ ധൈര്യമായി

അടുത്ത വളവിൽ അവൻ ദേവികയുടെ മുലയിൽ ഒന്ന് ഞെക്കി

ദേവിക ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഇരുന്നു

മിററിലൂടെ അഹമ്മദ് ഇത് നോക്കുന്നത് ദേവിക കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു

ഒരു അവസരം വന്നാൽ ഇവർ തന്നെ നന്നായി സുഖിപ്പിക്കും എന്ന് ദേവികക്ക് തോന്നി

എന്നാൽ അതേ സമയം ഇത് രവീന്ദ്രൻ അറിഞ്ഞലോ എന്ന പേടിയും അവൾക് ഉണ്ടായിരുന്നു

മുനീർ തന്റെ കൈ അറിയാത്ത പോലെ അവന്റെയു ദേവികയുടെയും തുടയുടെ ഇടയിൽ വെച്ചു

തുടയിൽ തൊട്ടും