Chapter Title : അന്തർജനം [അംബി]

തലോടിയും കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു

വൈകാതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി

രവീന്ദ്രനെ പിടിച്ചു ഇറക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് മുനീർ ചെറുതായി ദേവികയുടെ മുലയിൽ ഒന്ന് ഞെക്കി

ഒരു വിറയൽ ദേവികയിൽ കടന്നു പോയെങ്കിലും ഒന്നും പുറത്തു കാണിക്കാതെ രവീന്ദ്രനെ വീൽ ചെയറിൽ തിരുത്തി നടക്കാൻ തുടങ്ങി,

അവസ്ഥ കുറച്ചു മോശം ആയത് കൊണ്ട് രവിയെ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യണം എന്ന് ഡോക്ടർ സലിം പറഞ്ഞു,

രവിയെ കാണിക്കാൻ വന്നത് മുതൽ സലിമിനും നഴ്‌സ് രാജനും ദേവികയെ നല്ല നോട്ടം ഉണ്ട്,

തരം കിട്ടപ്പോൾ ഒകെ അറിയാതെ ഒന്ന് തലോടൽ സലീമിന്റെ പതിവാണ്, സലിമിന് ഇപ്പോൾ 55 വയസ്സായി, രാജന് 47ഉം.

പെട്ടന്ന് ഉള്ള വരവ് ആയത് കൊണ്ട് ഒട്ടും തയ്യാറെടുപ്പ് എടുത്തല്ല അവർ വന്നത്, അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യാൻ പറയുമെന്ന് തീരെ പ്രതീഷിച്ചതും ഇല്ല

എന്തായാലും ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോവാൻ പറ്റുന്ന നിലയിൽ അല്ല

ഇവിടെ നിന്നെ മതിയാകു

ഡോക്ടർ സലിം അവർക്ക് ഒരു ചെറിയ മുറി തരപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു

എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വന്നാലോ എന്ന് പറഞ്ഞു മുനീറും അഹമ്മെദും അടുത് ലോഡ്‌ജിൽ മുറി എടുകാമെന്നും പറഞ്ഞു

ദേവിക വേണ്ടെന്ന് നിർബന്ധിച്ചെങ്കിലും പോകുന്നില്ല എന്ന നിലയിൽ തന്നെ അവർ നിന്നു

ദേവികയും രവീന്ദ്രനും മുറിയിൽ പോയി

വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ മുനീറും അഹമ്മെദും റൂമിലേക്കും നീങ്ങി

അന്നേ ദിവസം അവിടെ കഴിഞ്ഞു, ദേവി ഹോസ്പിറ്റലിലും

അഹമ്മെദും മുനീറും അടുത് റൂം എടുത്തു അതിലും നിന്നു,

റൂമിൽ ചെന്ന് ഇന്നത്തെ കാര്യം പറയുക ആയിരുന്നു മുനീറും അഹമ്മെദും

എടാ അവളെ ഒന്ന് ഊക്കണ്ടേ നല്ല വെണ്ണ കല്ല് ആണെടാ അവൾ എന്ന് പറഞ്ഞ് മുനീർ ഫോൺ എടുത്തു രാവിലത്തെ ഫോട്ടോസ് അഹമ്മദിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു,

അഹമ്മദ് അന്തം വിട്ട് നോക്കി ഇരിപ്പ് ആയിരുന്നുആയിരുന്നു, ഇത്തിരി ഭാഗങ്ങളെ കാണുന്നുള്ളു എങ്കിലും ഭയങ്കര ഷെയിപ്പ് ആയിരുന്നു,

അവളെ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചാൽ കാര്യം എളുപ്പമാകും

എന്ന് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു,

ഇതുപോലെ നല്ല ഒരു അവസരം കിട്ടില്ലെന്ന് അഹമ്മെദിനും തോന്നി,

കാരണം എപ്പോൾ പോയാലും രവി വീട്ടിൽ