Chapter Title : അന്തർജനങ്ങൾ ഉറങ്ങാറില്ല 1 [സ്പൾബർ]

ഇല്ലത്തൂന്ന് പുറത്തിറങ്ങാത്ത തനിക്കതിന് മാർഗവുമില്ല..

ഇതിപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് തേടി വന്നിരിക്കുകയാണ്..

തട്ടി മാറ്റാനാവില്ല..

അതിന്റെ കാര്യവുമില്ല..

ഈ അവസരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയാണ് വേണ്ടത്..

“” ശരിയാ അമ്മേ…

ഇത് ഇങ്ങോട്ടായി വന്ന അവസരമാണ്…

നമ്മളാരെയും വിളിച്ച് വരുത്തിയതല്ലല്ലോ…

പക്ഷേ,എന്റെ കാര്യം എങ്ങിനെയാ അമ്മേ… ?..

ഇതിപ്പോ അമ്മയെയല്ലേ ശങ്കരന് വേണ്ടത്… ?.

ഞാനെന്ത് ചെയ്യും… ?.

അമ്മക്കറിയോ, ഇന്നാള് കുമാരന്റെയൊപ്പം പുറം പണിക്ക് വന്ന ചെക്കനെ വരെ അറയിൽ കയറ്റാനൊരുങ്ങിയതാ ഞാൻ…

ഇനി ഞാനെന്താ അമ്മേ ചെയ്യാ… ?””..

നീലുവിന്റെ കുറ്റിരോമം നിറഞ്ഞ പൂറ്റിൽ നിന്നും വഴുതിച്ചാടിയ കന്ത് വീർത്ത് നിന്നു…

മാംസം തിങ്ങിയ ചുളകൾ കൊണ്ടവൾ കന്തിനെ ഇറുക്കി..

മരുമകളുടെ അവസ്ഥ പ്രഭാവതിക്ക് മനസിലാക്കാനാവും..

തന്നെ പോലെയല്ലവൾ, ചെറുപ്പക്കാരിയാണ്..

പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല..

“”എന്നാ പിന്നെ ശങ്കരനെ നിന്റെ അറയിലേക്ക് കിടത്തിക്കോടീ…

അമ്മക്ക് വയസായില്ലേ… പിടിച്ച് നിൽക്കാനൊക്കെ പറ്റും…””..

അത് പറയുമ്പോൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മാദകപ്പൂർ ഒലിച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

“” അത് വേണ്ടമ്മേ….

എന്നെക്കാൾ ശങ്കരനെ ഇപ്പോഴാവശ്യം അമ്മക്കാണ്… “...

നിരാശയോടെ നീലു പറഞ്ഞു..

“നീ വിഷമിക്കണ്ടടീ…

നമുക്ക് പരിഹാമുണ്ടാക്കാം…

നിന്നെ പട്ടിണിക്കിട്ട് അമ്മ മാത്രം സുഖിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്… ?..

ഈ ഇല്ലത്തെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിൽ എന്നെ തനിച്ചാക്കാതെ കൂടെ നിന്നവളല്ലേ എന്റെ മോള്…

അമ്മക്ക് കിട്ടുന്നതൊക്കെ മോൾക്കും കിട്ടിയിരിക്കും…

നീ വാ… നമുക്ക് കുമാരനെയൊന്ന് കാണണം…”..

രണ്ടാളും വഴുവഴുത്ത പൂറുമായി പൂമുഖത്തേക്ക് നടന്നു..

തിണ്ണയിൽ ആണിയടിച്ചത് പോലെ നിൽക്കുന്നുണ്ട് കുമാരൻ..

അയാൾ നിന്നിടത്ത് നിന്ന് അനങ്ങിയിട്ടില്ല..

കുമാരന്റെ കനിവിലാണിപ്പോ ഇല്ലം പട്ടിണി കൂടാതെ കഴിയുന്നതെങ്കിലും ആ തിണ്ണക്കിപ്പുറം കുമാരൻ കയറില്ല..

തമ്പുരാട്ടി പയുന്നതിനപ്പുറമൊന്നും ചെയ്യുകയുമില്ല..

“” കുമാരാ…

മൂന്നാമൊതാരാളറിയാതെ ശങ്കരനേയും കൂട്ടി രാത്രിയിങ്ങ് വാ….

അവന്റെ കടം ഇന്ന് തന്നെ തീർക്കാം… “..

കുമാരൻ ഞെട്ടലോടെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി..

കത്തുന്ന കാമമാണ് ആ തുടുത്ത മുഖത്ത് കുമാരൻ കണ്ടത്..

“”പിന്നെ കുമാരാ….

ഇനിയാർക്കെങ്കിലും തമ്പുരാൻ പണം കൊടുക്കാനുണ്ടോ…?..

ഉണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ കടവും നമുക്ക് വീട്ടാം…””..

നീലാംബരിയെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ തമ്പുരാട്ടി പറഞ്ഞു..

“”ഇല്ലേ… അടിയന്റെ അറിവിൽ ഇനിയാരുമില്ല… “..

ഒരു നയാപൈസ എടുക്കാനില്ലാത്ത തമ്പുരാട്ടിയെങ്ങിനെ കടം വീട്ടും എന്ന് കുമാരനറിയില്ല..

“” എന്നാ കുമാരനൊര് കാര്യം ചെയ്യ്…

ഒന്നന്വോഷിക്ക്…

തമ്പുരാൻ ആർക്കെങ്കിലും എന്തേലും കൊടുക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ അത് കൊടുത്ത് തീർക്കണം…

തമ്പുരാന്റെ കടം വീട്ടാൻ മരുമോളും റെഡിയായിട്ടിരിക്കുകയാ…”...

കുമാരന് കാര്യം