Chapter Title : അന്തർജനങ്ങൾ ഉറങ്ങാറില്ല 1 [സ്പൾബർ]

മനസിലായി…

ശങ്കരന്റെ മാത്രമല്ല,ഏത് കടവും അവരുടെ കൂടെക്കിടന്ന് വീട്ടാൻ തയ്യാറായിട്ടാണ് തമ്പുരാട്ടിമാർ നിൽക്കുന്നത്..

തമ്പുരാട്ടിയുടെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കൊച്ചുതമ്പുരാട്ടിയുടെ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ കുമാരന് എല്ലാം മനസിലായി..

“”ചെല്ല് കുമാരാ…

ഇന്ന് തന്നെ ഒരാളെ കൂടി കൊണ്ടു വാ…

എല്ലാരുടേയും കടം ഞാനും അമ്മത്തമ്പുരാട്ടിയും കൂടി വീട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചു…””.

കൊച്ചുതമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തെ കാമച്ചിരി കണ്ട് കുമാരൻ പകച്ചു.

രണ്ട് തമ്പുരാട്ടിമാരും ഇതെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണെന്ന് കുമാരന് മനസിലായില്ലെങ്കിലും ഒന്നും പറയാതെ അയാൾ പടിപ്പുര കടന്ന് പോയി..

“”നീ വിഷമിക്കണ്ട നീലൂ…

അവനാരെയെങ്കിലും കൊണ്ട് വരും..””..

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം തന്റെ പൂറ്റിലേക്കൊരു കുണ്ണ ഇന്ന് കയറും എന്ന തരിപ്പിൽ തമ്പുരാട്ടി മരുമോളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..

✍️..

എന്നാൽ, അന്ന് രാത്രി ശങ്കരനെ മാത്രമാണ് കുമാരൻ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നത്..

അമ്മ, സ്വന്തം കിടപ്പറയിലേക്ക് ഒരു കീഴ്ജാതിക്കാരനെ സന്തോഷത്തോടെ സൽകരിച്ചിരുത്തുന്നത് വിങ്ങുന്ന പൂറുമായി നോക്കി നിൽക്കാനേ നീലാംബരിക്കായുള്ളൂ..

അന്ന് പുലരും വരെ ശങ്കരൻ, തമ്പുരാട്ടിയുടെ അറയിൽ കൂടി..

ഏഴ് സ്വർഗങ്ങളും അവൻ തമ്പുരാട്ടിയെ കാണിച്ചു..

തമ്പുരാട്ടിക്കറിയാത്ത പലതും പഠിപ്പിച്ചു..

കുറ്റിരോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മാംസളമായ പൂറ് പലതവണ ശങ്കരന്റെ വായിലേക്ക് ചുരത്തി..

ഇറുകിയ പൂറ്റിലും, മുറുകിയ കൂതിയിലും ശങ്കരന്റെ കരിങ്കുണ്ണ പലവട്ടം കയറിയിറങ്ങി..

തമ്പുരാട്ടി ആർത്തുല്ലസിക്കുകയായിരുന്നു..

രതിസുഖം എന്തെന്ന് തമ്പുരാട്ടി ശരിക്കുമറിഞ്ഞു..

വെളുത്ത് കൊഴുത്ത നല്ല നെയ് പരുവത്തിലുള്ള തമ്പുരാട്ടിയുടെ മാംസള ദേഹത്തേക്ക്, കറുകറുത്ത കീഴ്ജാതിക്കാരനെ വലിച്ച് കയറ്റാൻ തമ്പുരാട്ടിക്കൊരു മടിയുമുണ്ടായില്ല..

വർഷങ്ങളായി കെട്ടിക്കിടന്ന വെള്ളം മുഴുവൻ കുത്തിപ്പുറത്ത് ചാടിച്ച് ശങ്കരൻ മടങ്ങുമ്പോഴേക്കും തമ്പുരാട്ടി പതിനെട്ടടവും പയറ്റിത്തെളിഞ്ഞിരുഞ്ഞു..

നേരെ നിന്ന് മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അനുവാദമില്ലാതിരുന്ന കോലോത്തെ തമ്പുരാട്ടിയെ നേരാംവണ്ണം ഒന്ന് കാണുക എന്നത് പോലും ശങ്കരന് ചിന്തിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമായിരുന്നു..

ആ തമ്പുരാട്ടിയാണ് തന്നെ നഗ്നദേഹത്തേക്ക് വാരിപ്പുണർന്ന് തന്റെ കറുത്ത ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പുന്നതെന്ന് ശങ്കരന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലുമായില്ല..

കുമാരൻ ഇന്ന് കൊണ്ടുവന്ന മലക്കറിയിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും മുഴുത്ത വഴുതനയുമെടുത്താണ് നീലാംബരി അവളുടെ അറയിൽ കയറിയത്..

അമ്മയുടെ അറയിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പോലും വെളിയിൽ കേൾക്കില്ലെങ്കിലും അറക്കുള്ളിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിച്ച് നീലാംബരി വഴുതന പൂറ്റിൽ നിന്നെടുത്തതേയില്ല..

പുലർകാലമായപ്പോ,മെത്തയിലേക്ക് കോരിയൊഴിച്ച മദജലത്തിൽ നീലാംബരി തളർന്ന് കിടന്നു..

വഴുതന പല കഷ്ണങ്ങളായി മെത്തയിൽ ചിതറിക്കിടന്നു..

മനം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെയും,

തീണ്ടാപ്പാടകലെ നിർത്തിയ കോലോത്തെ തമ്പുരാട്ടിയെ ഭോഗിച്ചു എന്ന സംതൃപ്തിയോടെയുമാണ് ശങ്കരൻ പടിപ്പുര കടന്ന് പോയത്.. ലേശം അഹങ്കാരവും അവന്റെയുള്ളിൽ