Chapter Title : അനുപമം ഈ രതിലഹരി [സ്പൾബർ]

ഇല്ല… ഞാൻ.. “

ഈ പയ്യനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ താനെന്തിനാണിങ്ങിനെ പതറുന്നതെന്ന് ഫരീദ അൽഭുതത്തോടെ ചിന്തിച്ചു.

“ പിന്നെന്ത് പറ്റി ചേച്ചീ… ഈ സമയത്ത്..?”

ഇവനോട് കുറച്ച് ധൈര്യത്തിൽ സംസാരിക്കണമെന്നവൾക്ക് തോന്നി.

“ അതെടാ… നിന്റെ പേര് ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല.. നമ്പർ സേവ് ചെയ്യാൻ നോക്കുമ്പഴാ അതോർത്തത്… അത് ചോദിക്കാമെന്ന് കരുതി വിളിച്ചതാ…”

“ ഓ… അതാണോ… ഞാൻ കരുതി… ?”

“ നീ പിന്നെ എന്ത് കരുതി… “ ?

കുസൃതിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു.

“” അല്ല.. ഞാൻ കരുതി വീണ്ടും പഞ്ചറായെന്ന്…"

അത് കേട്ട് ഫരീദക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശ തോന്നി. അവൻ വേറെന്തെങ്കിലും പറയുമെന്നാണവൾ കരുതിയത്…
വേറെന്ത്… ?
അല്ല… വേറെന്തെങ്കിലും… ?
വേറൊന്നുമില്ല, കഴപ്പീ….
നീ ഉദ്ദേശിച്ചതൊന്നും അവൻ പറയില്ല…

“നീ പേര് പറയെടാ.. അതറിയാനാ ഞാൻ വിളിച്ചത്…”

“ചേച്ചീ.. എന്റെ പേര് മനോജ്… ചിലരൊക്കെ മനു എന്ന് വിളിക്കും.,. “

“ ആഹാ… നല്ല പേരാണല്ലോ… ഞാനും മനൂന്ന് വിളിക്കാം… അത് പോരെ…?’

“” ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് വിളിച്ചോ..
പിന്നെ ചേച്ചീ… ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ വേറാരുമില്ലേ… അവിടെ വന്നപ്പോൾ വേറാരെയും കണ്ടില്ല… ഇക്ക ഇവിടില്ലേ ചേച്ചീ…”

ചെക്കൻ കയറി വരുന്നുണ്ടെന്ന് ഫരീദ ക്ക് തോന്നി. കുറച്ച്നേരം കൂടി അവനോട് സംസാരിച്ചിരിക്കാം. മനസിനെന്തോ, ഒരുസുഖം. ഒരു സമാധാനം.

“” ഇക്ക ഇവിടില്ലെടാ… ഗൾഫിലാ… ഇവിടെ ഞാൻ ഒറ്റക്കേ ഉള്ളൂ.. “

“ കുട്ടികളില്ലേ ചേച്ചീ…”

“ഇല്ലെടാ… കുട്ടികളൊന്നും ആയിട്ടില്ല…”

“ അയ്യോ… ചേച്ചിക്ക്… ഒറ്റക്ക് പേടിയൊന്നുമില്ലേ…”

“ എന്താടാ… പേടിയുണ്ടെങ്കിൽ മാറ്റിത്തരാൻ നീ വരുന്നോ…”

അവനോട് എന്തൊക്കെയാണ് പറയുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ മനസിലായില്ല.

“ നിനക്ക് വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ടെടാ…”

അവൾ പെട്ടെന്ന് വിഷയം മാറ്റി.

“ഞാനും അമ്മയും മാത്രേയുള്ളൂ… അമ്മക്ക് നല്ല സുഖമില്ല ചേച്ചീ… അച്ചൻ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ തുടങ്ങിയതാണ്…”

“” എന്താ മനൂ അമ്മക്ക്.. “?

“ അച്ചൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം ടെൻഷനായതാ… ഇപ്പോൾ ചെറിയൊരു മാനസികം പോലെയാ… “

“ നീ ഒറ്റക്കെങ്ങിനെയാടാ അമ്മയെ നോക്കുന്നത്…? വേറാരും സഹായത്തിനില്ലേ… ?’

“ ഇല്ല ചേച്ചീ… ഞാനൊറ്റക്കേ ഉളളൂ.. ഞങ്ങൾക്ക് ബന്ധുക്കളൊന്നുമില്ല… എല്ലാം ഞാൻ തന്നെ നോക്കണം… “

ഫരീദക്ക് സഹതാപം തോന്നി.

“ ശരി മനൂ… ഞാൻ വിളിക്കാം…”

അവൾ ഫോൺ വെച്ചു.
കഴിക്കാനെടുത്തതൊക്കെ തണുത്തിരിക്കുന്നു. ഇനി വേണ്ട.. വിശപ്പില്ല.
അവൾ എല്ലാം അവിടെത്തന്നെ അടച്ച്