Chapter Title : അനുരാഗലോലരാത്രി [മാക്രി ഗോപാലൻ]
അവൾ കൈ വിരലുകൾ കൂട്ടി പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം കാണുമ്പോൾ ഞാൻ അവളെ നോക്കാതെ ഇരുന്നു.പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗം പോലും എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
കുറച്ച് ദൂരം പോയതിന് ശേഷം ഞാൻ തന്നെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങേണ്ടി വന്നു.
“ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ തീരുമാനം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ…”
അവൾ ആദ്യം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.പിന്നീട് വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി കൊണ്ടാണ് സംസാരിച്ചത്.
“അത് ശരിയാവില്ല അമീ…”
ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ച് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
“നിന്റെ നിലക്കും വിലക്കും വയസിനും ഒത്തൊരു പെണ്ണിനെ ഞാൻ നിനക്ക് കണ്ടുപിടിച്ചു തരാം…”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ വിധവയാണ്…
ഒരിക്കൽ പ്രസവിച്ചത്…
ഒരാൾക്ക് ഭാര്യ ആയിരുന്നു…”
അവൾ പറയുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറയാൻ തുടങ്ങി.
“അയാൾക്ക് സ്നേഹവും ശരീരവും എല്ലാം സമർപ്പിച്ചവൾ…”
അവസാന വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ ശബ്ദം വിറച്ചു.
അവൾക്ക് അത് പറയാൻ പോലും വേദനയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
“നിന്റെ സ്നേഹത്തിന് ഒന്നും ഞാൻ അർഹയല്ല അമീ…”
ഞാൻ അപ്പോഴും ശാന്തമായി വണ്ടി ഓടിച്ചു.
“നിനക്ക് തരാൻ പരിശുദ്ധമായ മനസോ ശരീരമോ എന്റെ അടുത്ത് ഇല്ല…”
അവൾ കരച്ചിൽ അടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
“ഞാൻ നിനക്ക് ചേരില്ല…”
അത് പറഞ്ഞ് നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ കാർ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി.കാറിനുള്ളിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത.അവൾ മുഖം തിരിച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാൻ കുറച്ച് നേരം അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു.പിന്നെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“കഴിഞ്ഞോ…?”
ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ.അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“എനിക്ക് അതൊന്നും ഒരു വിഷയമല്ല ശ്രീജെ…”
അവളുടെ കണ്ണ് പതിയെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉയർന്നു.
“എനിക്ക് എന്റെ ശ്രീജപ്പെണ്ണിനെ തന്നെ മതി.”
ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം അവളുടെ ചുണ്ട് വിറച്ചു.കണ്ണിൽ വീണ്ടും വെള്ളം നിറഞ്ഞു.
“അന്നും ഇന്നും എന്നും…
നീ എന്റെ മനസ്സിൽ പരിശുദ്ധയാണ്.”
അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.
“ഇത്ര അധികാരത്തിൽ നിന്നെ ‘നീ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് പോലും…എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നെ ഭാര്യയായി കാണുന്നത് കൊണ്ടാണ്.”
എന്റെ
💬 Comments
View all comments