Chapter Title : അനുരാഗലോലരാത്രി [മാക്രി ഗോപാലൻ]

അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു അലറി വിളിച്ചു കരയുകയാണ് അവൾ. ഞാൻ അത്രയും നോവിച്ചോ എന്റെ പെണ്ണിനെ. എന്തോ ചങ്ക് പറിയും പോലെ അവളുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ.

അൽപ്പം നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുഖം ഉയർത്തി എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവളുടെ വിതുമ്പലിൽ അത് മുങ്ങി പോയി.

എങ്കിലും അവൾ പിന്നെയും പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ അമീ നിന്നെ…”

അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

“അത് നിന്നെപ്പോലെ വർഷങ്ങളായി തുടങ്ങിയതല്ല…”

അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

“നിന്റെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ…ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നിന്നെ മറക്കാൻ…നിന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ, നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ,പക്ഷേ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലടാ…”

അവൾ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുഖം ചേർത്ത് കരഞ്ഞു.

“കണ്ണടച്ചാൽ നിന്റെ മുഖം മാത്രം ഉള്ളു…നിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം ഉള്ളു മര്യാദക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല…”

ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ പതുക്കെ തലോടി.

“നിന്നോട് സമ്മതം പറയാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഞാൻ ഇന്നലെ വിളിച്ചത്…”

അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് എന്നേക്കാൾ നല്ലതിനെ നിനക്ക് കിട്ടും എന്ന് തോന്നി…അതുകൊണ്ട് പറയാൻ തോന്നിയില്ല…ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു ബാധ്യത ആവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിൽ അമീ. ഇപ്പോഴും നീ എന്നെ സ്വീകരിക്കണം എന്നില്ല. നീ അന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകും ഞാൻ സ്നേഹിക്കും പ്രണയിക്കും എന്റെ സ്വന്തം എന്നത് പോലെ. “

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു വിതുമ്പി കരഞ്ഞു.ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് മുറുക്കി പിടിച്ചു.

“എന്റെയാ പെണ്ണെ നീ വിട്ട് കളയില്ല ഞാൻ “

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളെ എന്നിലേക്ക് വീണ്ടും അണച്ചു.

അവളുടെ വിതുമ്പൽ വീണ്ടും കാറിൽ നിറഞ്ഞു.

അൽപ്പം കഴിഞ്ഞു കരച്ചിൽ അടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ തുടർന്ന്.

“നിന്നോട് ഇത്ര നേരം അങ്ങിനെയൊക്കെ പറയുമ്പോഴും…
എന്നെ വേണ്ടെന്ന് നീ പറയല്ലേ എന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രാർത്ഥന…”

ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“ഞാൻ തോറ്റുപോയടാ അമീ…നിന്റെ ഈ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ…”

അവളുടെ ശബ്ദം പൂർണമായി തകർന്നിരുന്നു.അവൾ നിർത്താതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ഞാനും അറിയാതെ കരഞ്ഞുപോയി. ആ