Chapter Title : അനുരാഗലോലരാത്രി [മാക്രി ഗോപാലൻ]
പോലും ഇല്ല.
എന്റെ കൈയിൽ അവരുടെ നമ്പർ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഞാനും വിളിച്ചില്ല. കാരണം…എന്തോ ഒരു പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവർ അകന്നതാണോ…?
അല്ലെങ്കിൽ എന്നെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയാണോ…?
രാത്രികളിൽ ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ കിടക്കും.ട്രെയിനിൽ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന ശ്രീജയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കും.
ഇളം നീല സാരി…
മുടിയിഴകൾ…
ആ ബ്രൗൺ നിറമുള്ള ചുണ്ട്…
എന്നെ “ചെക്കാ” എന്ന് വിളിച്ച ശബ്ദം…
എല്ലാം മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വരും.
അപ്പോഴെല്ലാം മനസ്സിൽ മറ്റൊരു വേറെ നിറയും അവർ ഒരിക്കലും നിന്റെ സ്വന്തം ആവില്ലെന്ന് മനസ്സ് പറയുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന.
പക്ഷേ വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം…എന്റെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ അവരുടെ പേര് തെളിഞ്ഞു.
“ശ്രീജ ടീച്ചർ…”
ആ പേര് കണ്ട നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഹൃദയം ശക്തിയായി ഇടിച്ചു.കൈ പോലും ചെറുതായി വിറച്ചു.
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കോൾ എടുത്തു.
“ഹലോ…”
അപ്പുറത്ത് കുറച്ച് നേരം നിശബ്ദത.
ശ്വാസം മാത്രം കേൾക്കാം.പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ…
“ഞാൻ ശ്രീജയാണ്…”
ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരി വന്നു.
“മനസിലായി…”
വീണ്ടും നീണ്ട നിശബ്ദത.
രണ്ടുപേരും എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പോലെ…പക്ഷേ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ.അവസാനം അവർ തന്നെ സംസാരിച്ചു.
“നാളെ രാവിലെ ഞാൻ പാലക്കാട് പോകുന്നുണ്ട്…”
പറയുമ്പോൾ അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എന്റെ ഒപ്പം വരവോ…?
എനിക്കൊന്നു സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്…”
ഞാൻ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല.
“ഞാൻ വരാം.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ അപ്പുറത്ത് ചെറിയൊരു ശ്വാസം വിട്ട ശബ്ദം കേട്ടു.
എന്തോ വലിയൊരു ഭാരം ഇറങ്ങിയ
💬 Comments
View all comments