Chapter Title : അനുരാഗലോലരാത്രി [മാക്രി ഗോപാലൻ]

തലയാട്ടി.

“ഇല്ല…”

കരച്ചിലിനിടയിലും ആ മറുപടി ഉറച്ചതായിരുന്നു.

“അത് പോലെ തന്നെയാ എനിക്കും നീ.”

ഞാൻ അവളുടെ കൈയിൽ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

“എന്തൊക്കെ വന്നാലും ഞാൻ ഒരിക്കലും നിന്നെ തനിച്ചാക്കി പോവില്ല.”

അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ വീണ്ടും ഒഴുകി.

“എന്റെ മരണം വരെ ഞാൻ നിന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകും.നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ…പൊന്ന് പോലെ നോക്കും നിന്നെ ഞാൻ…”

അത് കേട്ട നിമിഷം അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു അലറി വിളിച്ചു കരയുകയാണ് അവൾ. ഞാൻ അത്രയും നോവിച്ചോ എന്റെ പെണ്ണിനെ. എന്തോ ചങ്ക് പറിയും പോലെ അവളുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കുമ്പോൾ.

അൽപ്പം നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുഖം ഉയർത്തി എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവളുടെ വിതുമ്പലിൽ അത് മുങ്ങി പോയി.

എങ്കിലും അവൾ പിന്നെയും പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ അമീ നിന്നെ…”

അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

“അത് നിന്നെപ്പോലെ വർഷങ്ങളായി തുടങ്ങിയതല്ല…”

അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

“നിന്റെ ഇഷ്ടം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ…ഞാൻ ശ്രമിച്ചു നിന്നെ മറക്കാൻ…നിന്നിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ, നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ,പക്ഷേ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ലടാ…”

അവൾ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുഖം ചേർത്ത് കരഞ്ഞു.

“കണ്ണടച്ചാൽ നിന്റെ മുഖം മാത്രം ഉള്ളു…നിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം ഉള്ളു മര്യാദക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല…”

ഞാൻ അവളുടെ മുടിയിൽ പതുക്കെ തലോടി.

“നിന്നോട് സമ്മതം പറയാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഞാൻ ഇന്നലെ വിളിച്ചത്…”

അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് എന്നേക്കാൾ നല്ലതിനെ നിനക്ക്