Chapter Title : അനുവാദത്തിനായി [അച്ചു രാജ്]
വിളിച്ചാല്‍ മതി..” “ഓ ശെരി കുഞ്ഞപ്പ...ചേച്ചിയെ ആശുപത്രിയില്‍ കാണിച്ചില്ലേ” “ഉവേ..അതീ തണുപ്പിന്‍റെ അലര്‍ജിയാണ് ..കാണിച്ചിട്ടും മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ട് ഒന്നും ഒരു ഗുണവുമില്ല.” “കുഞ്ഞപ്പ...പോകുന്നത് നേരെ വീട്ടിലേക്കു തന്നെ വേണമെ..അല്ലാതെ..ഹേ..എ...ആ..” അര്‍ഥം വച്ചുള്ള വിനുവിന്‍റെ സംസാരം കേട്ടു നാണിച്ചു നിന്നു ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞപ്പനെ കണ്ടു കൊണ്ടാണ് വെളുത്ത നിറത്തില്‍ ഉള്ള സ്ലീവ്ലെസ്സ് ഗൌണും ധരിച്ചു കൊണ്ട് മരിയ അങ്ങോട്ട്‌ കയറി വന്നത്..മരിയയെ കണ്ടതും വിനുവിനെ നേരെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചുക്കൊണ്ട് കുഞ്ഞപ്പന്‍ മുറിവിട്ടു ഇറങ്ങിപ്പോയി.. “ശെരിക്കും അങ്ങനെ ഒരു റിലേഷന്‍ ഉണ്ടോ കുഞ്ഞപ്പനും നമ്മുടെ ജാനകിയുമായിട്ടു” വിനുവിന് അടുത്തായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന ബെഡില്‍ ചുമരില്‍ ചാരി അടുത്ത് കണ്ട ഒരു തലയിണ എടുത്തു മടിയില്‍ വച്ചുകൊണ്ട് മരിയ ചോദിച്ചു.. “കാണുമാരിക്കും....അങ്ങേരും മനുഷ്യനല്ലേ...ഞാന്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ കളിയാക്കും എന്നല്ലാതെ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്കും ഉത്തരമില്ല...” “ഞാന്‍ കരുതി സാറിനു അറിയുമായിരിക്കുന്നു” “എന്ത് പറ്റി ...കുഞ്ഞപ്പനെ ഒന്ന് നോക്കണം എന്നുണ്ടോ തനിക്കു” “പിന്നെ കിളവന്‍ ഒന്ന് പോ സാറെ...അല്ല ..സോറി വിനു” വിനുവിന്‍റെ രൂക്ഷമായ നോട്ടം കണ്ടാണ്‌ സാര്‍ എന്ന വിളി മാറ്റിക്കൊണ്ട് മരിയ വിനു എന്നാക്കിയത്..പലവട്ടം വിനു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് ആരും ഇല്ലാത്ത സമയത്ത് തന്നെ വിനു എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ മതി എന്ന്... “അങ്ങനെ നീ കളിയാക്കുകയോന്നും വേണ്ട ആള് പഴയ അറുപത്തിയഞ്ചു മോഡല്‍ അമ്ബാസടാര്‍ ആണ് ഒന്ന് ഓടിച്ചു നോക്കു അപ്പോള്‍ അറിയാം” “ഉവ..ഇവിടെ കാലങ്ങള്‍ ആയി ഒരാളുടെ വണ്ടി ഒന്ന് ഓടിച്ചു നോക്കാന്‍ കൊതിക്കുന്ന്നു അത് ഇന്ന് വരെ നടന്നില്ല...” അല്‍പ്പം പരിഭവത്തോടെ മരിയ അത് പറയുമ്പോളും
💬 Comments
View all comments