Chapter Title : അനുവിന്റെ (ഇന്‍റര്‍) കോഴ്സ്
കുറച്ചു നാളത്തെ സങ്കടം തീര്‍ക്ക് "
" പോടീ ഒന്ന് ..താല്‍കാലിക ശമനത്തിനുള്ള ആളോ ...എന്‍റെ ജീവനാ ജോബിച്ചന്‍ ... "
" ഹ്മം ...ആയിക്കോട്ടെ ...നിന്‍റെ കോഴ്സ് തീരുന്ന വരെ കാണത്തില്ലല്ലോ പുള്ളി .... അതെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുള്ളൂ .... "
അന്ന് അനു ക്ലാസ്സില്‍ പോയില്ല ... ജോബിയുടെ ഒപ്പം കറങ്ങാന്‍ ഇറങ്ങി ... ജോബി എടുത്ത റൂമില്‍ പോയി ഉച്ചക്ക് നല്ലയൊരു കളിയും കളിച്ചു ...
" എടി അനൂ ....എന്‍റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇവിടുണ്ട് ...ഞാന്‍ പോരുന്നെന് മുന്‍പവനെ വിളിച്ചിരുന്നു .... അവനെന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു ..അവനോടു നീയിവിടുണ്ടെന്നു പറയാത്തതില്‍ "
" ആരാ ജോബിച്ചാ ?"
" എന്‍റെ കൂടെ വര്‍ക്ക് ചെയ്തിരുന്നതാ ...ഇവിടെ വരുമ്പോ ഒന്ന് കാണാന്ന് കരുതി ... അവനിപ്പോഴും ബാച്ചിലറാ..... നമുക്കൊന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാം ...നീ പറഞ്ഞില്ലേ ഹോസ്റല്‍ ഭയങ്കര മുഷിപ്പാന്നു.... പെടിയുമാണെന്ന്.....അവന്‍ ഏതേലും ലോഡ്ജ് മുറീലാ താമസമെന്ന് കരുതിയാ നീയിങ്ങോട്ടു വന്നപ്പോ വിളിക്കാതിരുന്നെ...അവനെ വിളിച്ചപ്പോഴാ അറിഞ്ഞേ അവന്റെ കൂടെ അമ്മയും ഉണ്ടെന്നു .."
!! ശ്ശോ...ഇതിപ്പോ വല്ലാത്ത മാരണം ആയല്ലോ ...വന്നയിടക്ക് ഹോസ്റ്റലിലെ ഭക്ഷണവും അവിടുത്തെ ചുറ്റുപാടുകളും കണ്ടിട്ടാണ് ജോബിയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ...ജോബി വന്നിട്ട് വേറെ നോക്കാമെന്ന് പറയുകേം ചെയ്തു ...ഇനിയിപ്പോ അങ്ങോട്ടെങ്ങാനും മാറേണ്ടി വന്നാല്‍ ... ശ്ശൊ ...ബിന്‍സീടെ കൂടെയുള്ള കറങ്ങലും ഈ ഡ്രെസ്സുകളും ഒക്കെ പാഴാകും ...വിരസമായ ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് അല്‍പം സ്വാതത്ര്യം കിട്ടിയത് ബിന്‍സിയുടെ ഒപ്പം കൂടെയേ പിന്നെയായിരുന്നു .!!
അനു ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടെ ജോബി കൂട്ടുകാരന് ഫോണ്‍ ചെയ്തു
💬 Comments
View all comments