Chapter Title : അൻവറും മൂന്ന് മിസ്ട്രസ്സും 5 [Don]

ഓടി മറഞ്ഞു. ഉച്ചയാകുമ്പോൾ വീട്ടിൽ എത്തി. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. മുമ്പത്തെ കളിയും ചിരിയും ഒന്നും ഇല്ല ആർക്കും. എനിക്കാണേൽ സംസാരിക്കാനും പേടി ആകുന്നു.

ഞാൻ പോയി ജെന്നിയുടെ കാൽ കിസ്സ് ചെയ്ത് പെർമിഷന്ന് വെയ്റ് ചെയ്തു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുന്നേറ്റ്പോയി. എനിക്ക് ഭയങ്കര വിഷമമായി. ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോയി ഡ്രസ്സ് പാക്ക് ചെയ്തു. കുളിച് റെഡി ആയി നിന്നു. ടെൻഷൻ കൊണ്ട് ഒരിക്കൽ കൂടി വാണമടിച്ചു.

സമയം വൈകുന്നേരം ആയി. എന്റെ നെഞ്ച് പെട.. പെടാന്ന്.. പിടക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നെ തൂകിക്കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകാൻ സമയമായതുപോലെ. ജെന്നി വന്ന് സമയമായെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ബാഗും എടുത്ത് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി. അവരൊക്കെ പുറത്ത് വെയ്റ് ചെയുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

ജെന്നി : നീ എവിടെക്കാ ബാഗുമായിട്ട്. ഡ്രസ്സ് അവർ തരും. മിയ... ആ ബാഗ് അകതുകൊണ്ടുവെക്ക്.

മിയ ബാഗും വാങ്ങി പോയി.

ഞാൻ സാറയെ നോക്കി, അപ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു. ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപിടിച് കരഞ്ഞു. അവളും കരഞ്ഞു. വിദ്യയും മിയയും വന്നു നമ്മളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എല്ലാരോടും " പോയി വരാം " എന്ന രീതിയിൽ തലയോട് ആംഗ്യം കാണിച്ച് ഞാൻ വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നു. അവരെ പിരിയുന്ന സങ്കടം അടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. കണ്ണിൽ നിന്ന് ധാര .. ധാരയായി കണ്ണീർ വീണു. ജെന്നി ഒരു സ്കാർഫ് തന്നു. ഞാൻ അത്കൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു.

ജെന്നി : അത് കണ്ണ് തുടക്കാനല്ല, നിന്റെ കണ്ണ് കെട്ടാൻ വേണ്ടിയാണ്. പോകുന്ന സ്ഥലം വെളിപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല.

ഞാൻ സാറയെയും, മിയയെയും, വിദ്യയേയും അവസാനമായി ഒരു നോക്ക് നോക്കി കണ്ണ് കെട്ടി. ജെന്നി മാത്രമേ കൂടെ വരുന്നുള്ളു. സാറ ഒരു വേശ്യ ആണ്. എനിക്ക് വേണമെങ്കിൽ നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടും. പക്ഷെ ഇങ്ങനൊരു വേശ്യയുമായി ഇത്ര അടുപ്പം വരാൻ കാരണമെന്ത്. ഞാൻ ഇവരെ കണ്ടുമുട്ടിയത് യാദൃശ്ചികമായോ, അതോ വേറെ ആരുടെയെങ്കിലും പ്ലാനിംങിലൂടെയോ??? ഒന്നിനും ഒരു കണക്ഷൻ കിട്ടുന്നില്ല. എവിടെയോ ഒരു ലിങ്ക് മിസ്സിംഗ്‌ ആണ്...

ഒരു 2,3 മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വണ്ടി നിർത്തി. ജെന്നി