Chapter Title : അപർണ്ണയുടെ കഥ [പഴഞ്ചൻ]

ഒപ്പം ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ അവന് വളരെ സന്തോഷം നൽകുന്നതായിരുന്നു. ഇന്നലെ അരുതാത്തത് സംഭവിച്ചെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് തന്നോട് ദേഷ്യമില്ല എന്നത് അവനം സംബന്ധിച്ച് വളരെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു.

കൂട്ടുകാരിൽ നിന്നും വായിച്ച അമ്മക്കഥകളിൽ എപ്പോഴോ കടന്നു കൂടിയ തന്റെ അമ്മയെ അവൻ മനസ്സാ ഏറെ സ്വന്തമാക്കിയിരുന്നു. അതിനൊരവസരം തേടി നടക്കുമ്പോഴാണ് ഇന്നലെ... എന്തായാലും അത് നന്നായെന്ന് അവന് തോന്നി. അമ്പലത്തിനകത്തേക്ക് നടക്കുന്ന അമ്മയോടൊപ്പം മുട്ടിയുരുമ്മി രാഹുലും അകത്തേക്ക് കേറി. ഗോപുര വാതിലിൽ തൊഴുതു നിന്നിരുന്ന അവൾ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ തന്നെ തൊഴുതു നിൽക്കുന്ന മകനെയാണ് കണ്ടത്. നാക്ക് പുറത്തേക്ക് കൂർപ്പിച്ച് കാണിച്ച് അവനെയൊന്ന് പേടിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ കാണിച്ചപ്പോൾ അവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി കൈകൂപ്പി. അവൾ അവനെ അവിടെയുള്ള സാലഭഞ്ജികയെ നോക്കി എന്ത് ഭംഗിയല്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചു. രാഹുൽ : “ എന്നാലും അവരേക്കാളുമൊക്കെ ഭംഗിയുണ്ട് എന്റെയീ ദേവിക്ക്... “ അവൻ പറഞ്ഞത് ഒരു പുകഴ്ത്തലാണെന്ന് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അതിൽ അഭിരമിക്കാൻ അവളുടെ മനസ്സ് അവളോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപർണ്ണ : “ എനിക്കെങ്ങിനെയാണെടാ അവരേക്കാളും ഭംഗിയുണ്ടാകുന്നത്, ചുമ്മാ പുളുവടിക്കല്ലേടാ... “ രാഹുൽ : “ അതേയ് ആ സാലഭഞ്ജികയെ നോക്ക്യേ... അവളുടെ മുലകൾ അമ്മയുടെ പകുതിയേ കാണൂ... “ അവളുടെ ഇടത്തേ ചെവിയോടു ചേർന്ന് അവനത് പറഞ്ഞിട്ട് തന്റെ വലത്തേ കൈമുട്ട് അവളുടെ വലത്തേമുലയിലേക്കൊന്ന് അമർത്തി. തന്റെ മകന് പരിസര ബോധമില്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. എന്തൊക്കെയാണ് കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നത്. ചുറ്റും ആളുകളുണ്ടെന്ന കാര്യം പോലും അവൻ ഓർക്കുന്നില്ല. അവൻ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ഗോപുരങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.അപർണ്ണ : “ മിണ്ടാതെ വാടാ ചെക്കാ... “ അവൾ ഒന്ന് കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ചുറ്റിലും പ്രർത്ഥനയിലും ദേവീ പീരീയണത്തിലും മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ആളുകൾ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരാശ്വാസം തോന്നി. രാഹുൽ : “ ഞാൻ പറയുമ്പോഴാ കുഴപ്പം, ഇത്രയും വലിയ ചന്തി ഇവിടത്തെ ഒരു പ്രതിമയ്ക്കും ഞാൻ കണ്ടില്ല... “ അവളുടെ പുറകിലേക്ക് തന്റെ വലതുകരം ആട്ടി ഇരു ചന്തിപ്പകുതികളിലും ഓടിച്ചു തഴുകിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി