Chapter Title : അപർണ്ണയുടെ കഥ [പഴഞ്ചൻ]

അവളെ ഞെട്ടിച്ചു. അപർണ്ണ : “ ടാ... “ അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. ആ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം ഒരു കുഞ്ഞിനെ ശാസിക്കുന്ന അമ്മയുടെ ഭാവമാണ് അവൻ കണ്ടത്. അവർ ദേവീ വിഗ്രത്തിനൊന്ന് വലം വച്ച് പ്രസാദത്തിനായി കാത്തു നിന്നു. അപ്പോൾ പ്രസാദത്തിനായി നിൽക്കുന്ന അപർണ്ണയുടെ പിന്നിലേക്ക് രാഹുൽ ചേർന്ന് നിന്നു. തന്റെ ചന്തികൾക്കിടയിലായി മകന്റെ ആയുധത്തിന്റെ തുമ്പ് വന്ന് കുത്തുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. തീർത്ഥത്തിനായി അവനും കൈ നീട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ആ അവസ്ഥയിലും അവന്റെ ആയുധത്തിന്റെ ഉറപ്പ് അവളറിഞ്ഞു. അവളുടെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നു നിന്നു. പ്രസാദം മേടിച്ചതിനു ശേഷം രണ്ട് പ്രാവശ്യം കൂടി വലം വച്ചതിന് ശേഷം അവർ കോവിലിനു പുറത്തിറങ്ങി.

അപർണ്ണ : “ ടാ നീ ആളൊരു കുറുമ്പനാണല്ലോ “ അവന്റെ ദേഹത്ത് കളിയായി അടിച്ചു അവൾ. കോവിലിൽ നിന്നും കളിച്ചു ചിരിച്ചു വരുന്ന അമ്മയേയും മകനേയും കണ്ട് രാജീവിന്റെ ഉള്ളം നിറഞ്ഞു. തന്റെ ഭാര്യക്ക് കുറേനാളായി എന്തോ മനോവിഷമം ഉള്ളതായി അയാൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ എന്തായിരുന്നു അതെന്ന് അയാൾക്ക് വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് മൂകാംബികയിൽ പോകുവാനുള്ള അവളുടെ ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞത്. അങ്ങിനെയെങ്കിലും അവളുടെ വിഷമം മാറുന്നെങ്കിൽ മാറട്ടെ എന്നാണ് അയാൾ ചിന്തിച്ചത്. അവളുടെ പ്രസന്നമായ മുഖം അയാളെയും ആഹ്ലാദഭരിതനാക്കി. രാജീവൻ : “ എന്താ ഭാര്യേ, ഇവിടെ വന്നപ്പോ നിന്റെ വിഷമമെല്ലാം മാറിയോ “ അപർണ്ണ : “ പിന്നല്ലാതെ എന്റെ എല്ലാ വിഷമവും മാറി, ഇപ്പോൾ ഞാൻ വളരെ സന്തോഷവതിയാണ്. പിന്നെ ഏട്ടന്റെ അണപ്പ് മാറിയോ??, ഞങ്ങൾ ദേ ഹോട്ടലിലേക്ക് പോവുകയാണ് ഏട്ടന് പതുക്കെയല്ലേ ഇറങ്ങാൻ പറ്റൂ, പതിയേ നടന്ന് പോരൂട്ടോ... “ എന്ന് പകുതി കളിയായും പകുതി കാര്യമായും പറഞ്ഞിട്ട് രാഹുലിന്റെ കൈ പിടിച്ച് അവൾ കോവിലിന്റെ പടി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ അയാൾക്ക് ടാറ്റാ വീശിക്കാണിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് രാജീവനും തോന്നി, പ്രായമായി, ഇനീപ്പോ എങ്ങിനെയെങ്കിലും പെൻഷനായാൽ മതിയെന്നാണ് അയാൾക്ക്, ഈ KSRTC ഡിപ്പോയിലെ പണി മടുത്തു. ഇതേസമയം രാഹുലും അപർണ്ണയും ഉൽസാഹത്തോടെ പടികൾ ഓടിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ വേഗത്തിനൊപ്പം എത്തുന്നില്ലെങ്കിലും