Chapter Title : അപസര്‍പ്പക വനിത 3
കയ്യിലുണ്ട്......". "..യെസ്സ് മാഡം...". ഫോണ്‍ കട്ടായി. ചെറിയ വാക്കുകളില്‍ വലിയ ആശയങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സില്‍ ചിന്തകളും നിശബ്‌ദ്ധതയും അവശേഷിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ മാഡത്തിനപാരമാണ്‌. ഫോണ്‍ മേശപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന ചാര്‍ജറില്‍ കണക്റ്റ് ചെയ്ത് ഞാന്‍ ശരീരത്തിലെ അവസ്സാന വെള്ള തുള്ളികള്‍ തുടച്ച് മാറ്റി കബോഡില്‍ നിന്ന് വീട്ടില്‍ ധരിക്കുന്ന പാവാടയും ദാവണിയും ഇട്ടു. സൌന്തര്യ ബോധത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനായി കണ്ണാടി നോക്കി. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ശരിക്കും അയ്യങ്കാര്‍ പെണ്‍കുട്ടി തന്നെ. ഞാന്‍ തുള്ളിചാടി താഴേക്ക് ചെന്നു. അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ തട്ടല്‍ മുട്ടല്‍ കേഴ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഞാനവിടേക്ക് ചെന്നപ്പോള്‍ അന്നമ്മ എന്ന അന്നകുട്ടിയും, കാദറിക്കയും, സാത്താന്‍ സേവ്യറും കൂടി വെടിയുണ്ടകള്‍ തകര്‍ത്ത ചില്ലുകള്‍ മാറ്റുകയായിരുന്നു. "....ഹാ...വൈഗ മോള്‍ വന്നോ...ഭക്ഷണം..കഴിക്കാനായി ഞങ്ങള്‍ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.....". "..അന്നമ്മോ....വിശക്കുന്നു.....ഇല്ലേല്‍ നിങ്ങളെ പിടിച്ച് ഞാന്‍ തിന്നും ങാ......". "...അന്നമ്മോ...വേഗം പോയി വിളബ്...ഇല്ലേല്‍ പട്ടത്തി കുട്ടി നോണ്‍ വെജിറ്റേറിയനാകും....ഹഹഹഹ....". കാദറിക്ക ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്തോ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ആ ചമ്മല്‍ കാരണം കാദറിക്കയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാന്‍ ഒരു മനപ്രയാസ്സം. മാഡവും രാഹൂല്‍ ഈശ്വറുമായുള്ള രതി വിളയാട്ടത്തില്‍ നില മറന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ അരക്കെട്ട് കാദറിക്കയുടെ മുഖത്ത വച്ചത് എന്നില്‍ കുറ്റബോധം വളര്‍ത്തി. കാദറിക്കയുടെ മകളുടെ പ്രായമുള്ള ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തോട്‌ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലായിരുന്നു. മകളോടുള്ള സ്നേഹമോ അതോ അനുജത്തിയോടുള്ള വാത്സല്ല്യമോ ആയിരിക്കാം അദ്ദേഹം നിലമറന്ന് പ്രതികരിക്കാതിരുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. മനസ്സില്‍ ആയിരം വട്ടം കാദറിക്കയോടെ മാപ്പ് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞീരിക്കുന്നു. തീന്‍മേശയില്‍ കാദറിക്ക എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു. ഈറനായ എന്റെ തലമുടി തഴുകികൊണ്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "...എന്താ നീ
💬 Comments
View all comments