Chapter Title : അപ്പു [വിമതൻ]

എന്ന ചേട്ടൻ ആണ്. മഹിന്ദ്രയുടെ ജീപ്പിൽ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് അവർ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ജീപ്പ് ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സുരേഷ് അവന്റെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.
പാതി ഉറക്കചടവോടെ അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്ക് കഴിഞ്ഞു പതിയെ വണ്ടി ഗ്രാമത്തിന്റെ വഴികളിലേക്ക് കടന്നു. അവൻ ആ കാഴ്ചകൾ കണ്ടിരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് വലിയ ചെമ്മൺ പാതയാണ് ഒരു കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഇരു വശത്തും നെല്പാടങ്ങൾ. വയലുകളിൽ നെല്ല് വിളയാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്ന സുന്ദര കാഴ്ചകൾ. കേരളത്തിന്റെ വശ്യ മനോഹര ദൃശ്യം. പൊടി പറത്തി ജീപ്പ് പതിയെ വലിയ പടിക്കെട്ടുകൾക്ക് മുന്നിൽ വന്നു മുരണ്ട് നിന്നു. അപ്പു ജീപ്പിൽ നിന്നിറങ്ങി അവന്റെ ബാഗ് എടുത്ത് തോളിൽ ഇട്ടു  നടന്നു കല്പടികൾ കയറി. സുരേഷ് അവന്റെ രണ്ടാമത്തെ ബാഗും എടുത്തു പുറകെ.... പടികൾ കയറി അവർ മുറ്റത് വന്നു. പഴക്കം തോന്നുന്ന മേൽക്കൂരയിൽ ഓട് മേഞ്ഞ വീടിന് മുൻപിൽ അപ്പു നിന്നു. മുറ്റത്തിന് നടുവിൽ തുളസിത്തറ... മുൻഭാഗത്ത് നീളത്തിൽ വരാന്തയുള്ള വലിയ വീട്.  പഴക്കമുള്ള അറയും നിരയും ഒക്കെയുള്ള വീടാണ്. അവൻ വരാന്തയുടെ പടിയിൽ നിന്ന് ചുറ്റും വീക്ഷിച്ചു. അകത്തു നിന്നും അപ്പുമോനെ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ അമ്മമ്മ ഓടി വന്നു. വെള്ള കളർ സാരിയുടുത്തു അകത്തു നിന്ന് വന്ന അമ്മമ്മയെ അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. അത്യാവശ്യം ഉയരവും അതിനൊത്ത വണ്ണവുമുള്ള വയസ് അറുപതു കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അത്രയും തോന്നാത്ത ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖത്തോടെ അവന്റെ അമ്മമ്മ....... സുഭദ്ര... എന്റെ കുട്ടി....." എന്ന് വിളിച്ചു അവർ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അപ്പു പെട്ടന്ന് ബോധം