Chapter Title : അപ്പച്ചി ഒരു അവരാതി.. എന്ന സത്യം [Stone Cold]

പറഞ്ഞു..നിന്റെ നാളും ആയി പൊരുത്തം ഉണ്ട് ഈ ആയില്യകാരന് മരുന്നു സേവ മാത്രമേ പാടുള്ളു 3 ദിവസത്തേക്ക് കേട്ടോ.. അയാൾ സുലേഖയേ നോക്കി പറഞ്ഞു..

പിന്നെ പാലിൽ മരുന്നു കഴിക്കുമ്പോ നന്നായി മുത്രം ഒഴിക്കാൻ മുട്ടും പിന്നെ അവിടെ ചൊറിച്ചിലും ഉണ്ടാകും.. നല്ലത് പോലെ പൊങ്ങി നിക്കും... അതൊക്കെ സൂക്ഷിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യണം... ഒറ്റയ്ക്കി കിടത്താൻ പാടില്ല കേട്ടോ.. സുലേഖയേ നോക്കി അയാൾ പറഞ്ഞു..

ആട്ടെ... സുലേഖ പറഞ്ഞു.. പിന്നെ നിന്റെ കളികൾ ഒന്നും എന്റെ അടുത്തു ഇറക്കാൻ നിക്കേണ്ട കേട്ടോ.. ടി.. എന്ന് അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. സുലേഖയുടെ ആ വലിയ കുണ്ടികൾ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു വിട്ടു... ആഹ്ഹ.. സ്സ്... സുലേഖ പുളഞ്ഞു... ആട്ടെ... വൈദ്യരെ... എന്നാ വാ.. ഇവൻ ഈ മരുന്നൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ അസുഖം ഒക്കെ മാറും കേട്ടോടി.. പിന്നെ നിനക്ക് ആയില്യം വരെ കാക്കേണ്ടി വരില്ല. എപ്പോഴും മാന്മാദനൊപ്പം തന്നെ.. ആകും.. അയാൾ എന്നെയും അപ്പച്ചിയെയും നോക്കി പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു...

എനിക്ക് കാര്യം ഒന്നും മനസിലായില്ല ഇങ്ങനെ ആണോ ഡോക്ടർ മാർ ഇവിടെ രോഗികളെ നോക്കുന്നെ... വല്ലാത്ത നാടു തന്നെ... ഞാൻ ഓർത്തു രോഗി ആയ എന്നെ ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കി കൂടി ഇല്ല അപ്പച്ചിയേ ആണോ അസുഖം ആയി കൊണ്ട് വന്നത് ഞാൻ ഓർത്തു...

അപ്പച്ചിയപ്പൻ അവടെ വണ്ടിക്ക് അടുത്തു തന്നെ നിക്കുന്നു ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കു വന്നപ്പോളും ... എന്താടോ... അവിടെ തന്നെ നിന്നു കളഞ്ഞത്... വൈദ്യൻ വേണുനെ നോക്കി ചോദിച്ചു...
ഏയ്യ്... ഒന്നുമില്ല വൈദ്യരെ.. ഞാൻ ചുമ്മാ...