Chapter Title : അപ്പച്ചി ഒരു അവരാതി.. എന്ന സത്യം [Stone Cold]

മം.. നീ മാത്രമേ എന്റെ മരുന്നിന്റെ വില കളഞ്ഞിട്ടുള്ളു... അയാൾ അപ്പച്ചിയപ്പനെ നോക്കി പറഞ്ഞപ്പോ അപ്പച്ചിയുടെ മുഖം താണ്പോയി.

ഇവന് മാറ്റമൊന്നും ഇല്ല അല്ലെ സുലേഖ... അയാൾ അപ്പച്ചിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു... ഇല്ല.. വൈദ്യരെ അപ്പച്ചി പറഞ്ഞു..

ആട്ടെ... എന്നാ നിങ്ങൾ ഇറങ്ങിക്കോ.. എന്ന് പറഞ്ഞു. അയാൾ ചാരി കിടന്നു... മ്മ്മ്.. മാറ്റം ഉണ്ടാക്കാൻ അല്ല അവൻ മാറി പോവാന ഞാൻ മരുന്നു കൊടുത്തത്... സുലേഖയുടെ കാൽ മടക്കു വരെ ഉള്ള മുടി ആടികളിക്കുന്നത് നോക്കി കൊണ്ട് അയാൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.. തന്റെ കുണ്ണയിൽ ഒന്ന് തടവി...

അപ്പച്ചി നമുക്ക് നടന്നു പോയാലോ... വണ്ടിയിൽ പോയാൽ ആ സ്ഥലം ഒന്നും ശരിക്ക് കാണാൻ പറ്റില്ല ഞാൻ അപ്പച്ചിയോട് പറഞ്ഞു ... അപ്പച്ചി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു തലയാട്ടി ... വേണു ഏട്ടാ... ദാ.. ഇതും ആയി വീട്ടിൽ പൊക്കൊളു... എന്ന് പറഞ്ഞു പച്ചിലയും ഭസ്മവും അപ്പച്ചിയപ്പനെ എൽപ്പിച്ചു.. അപ്പച്ചിയപ്പൻ വണ്ടിയിൽ കയറി ഓടിച്ചു പോയി..

ഞാനും അപ്പച്ചിയും ആ വലിയ ഗേറ്റ് കടന്നു നടന്നു.. നേരെ മുന്നിലേക്ക് നടന്ന ഞങ്ങൾ ഒരു ഇടവഴിതിരിഞ്ഞ് ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു.. വലിയ മണ്ണ് തിട്ടക്കൾ ഒപ്പം വലിയ മരവും മറ്റും കാട് പോലെ ഉള്ള ഏരിയ... കുറെ നടന്നു അത് വഴി അപ്പച്ചി എന്നോട് ഓരോ കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... ഞാൻ അത് മൂളി കെട്ട് അപ്പച്ചിയുടെ കൊഴുത്ത മേനി നോക്കി നടന്നു...

നടന്നു നടന്നു ഞങ്ങൾ ആ കണ്ട വയലിനു അടുത്തായി വന്നു.. ദാ.. ആ കാണുന്നതു. കണ്ടോ... കണ്ണൻ...